Wie Yvonne Hofland (48) vraagt naar de laatste corona besmettingscijfers, heeft grote kans dat de Leusdense ze uit het blote hoofd oplepelt. En niet alleen van Nederland, maar bijvoorbeeld ook die van China, de Verenigde Staten of India waar ze contact onderhoudt met een vriend aldaar. ,,Vanaf het begin van de pandemie houd ik de besmettingscijfers nauwlettend bij. Elke dag moet ik er wel even een blik opwerpen. Ach, het is een tik van me’’, bekent Hofland glimlachend.

Dat er mensen zijn die zo langzamerhand zowel de cijfers als de berichtgeving over covid minder tot zich nemen, vindt ze best begrijpelijk, tenslotte zijn we ermee overvoerd. ,,Maar’’, merkt ze even verontwaardigd als stellig op. ,,ik begrijp niks van mensen die het virus nog steeds niet of nauwelijks serieus nemen. Vooral bij het begin van de uitbraak heb ik mij verbaasd over die virusontkenners. De cijfers gaven toch aan dat het goed mis was!’’

ONTSPANNEN INDRUK We spreken Hofland in haar yogacentrum in de Smederij dat ze drie jaar geleden startte. Middenin in de sfeervolle, zeshoekige zaal met grote vensterramen heeft ze twee stoelen neergezet, keurig volgens de richtlijnen op anderhalve meter afstand. Ze schenkt thee (’sorry, ik heb geen koffie’) en maakt een ontspannen indruk. De stickertjes op de felgroen gekleurde vloer - afgebakende plekken - herinneren aan de periode van voor de tweede lockdown toen ze weer oog in oog met haar cursisten aan de bak mocht. 

Zat ik daar in mijn uppie in een lege zaal en in een gebouw waar het aardedonker was. Het voelde best eenzaam

Hofland: ,,Met de restricties in acht nemend kon ik aan een groep van maximaal tien leerlingen lesgeven en dat ging eigenlijk best goed. Ik heb geen wanklank gehoord. Voorafgaand had ik iedereen goed geïnstrueerd. Op de website had ik een opsomming gemaakt van de maatregelen. Zo mochten deelnemers alleen hun eigen spullen aanraken. Vooraf legde ik zelf de yogamatjes neer en die werden door mij ook weer opgeruimd.’’

(Artikel gaat verder onder de afbeelding).


Yvonne Hofland start elke ochtend met yoga. - Marcel Koch

In die (zomerse) periode zocht de Leusdense yogadocent ook geregeld de buitenlucht op om les te geven. ,,Dat waren hartstikke leuke sessies. Yoga in de buitenlucht is heel bijzonder en op deze manier konden lessen doorgaan waardoor er nog geld binnenkwam en we in bedrijf bleven.’’ Des te vervelender was het dat de tweede lockdown zich aandiende en het sein weer op rood ging. ,,Vanwege de hoge besmettingscijfers had ik er wel begrip voor’’, refereert Hofland aan het overheidsbesluit. ,,Maar het betekende wel dat ik door een steeds verder teruglopend aantal cursisten sterk verminderde inkomsten had. Ongeveer de helft van de deelnemers haakte af. Bovendien waren er vergevorderde plannen om het centrum uit te breiden met extra yogadocenten. Daar kon ook een streep doorheen worden gezet.’’

Als mijn man geen werk zou hebben, zou ik wel aan de bel hebben getrokken

Met het aanvragen van financiële steun is ze terughoudend. ,,Tot op heden heb ik het niet gedaan. Als mijn man geen werk zou hebben, zou ik wel aan de bel hebben getrokken.’’

EENZAAM Om binding te houden met haar deelnemers plaatste ze zelfgemaakte filmpjes op haar website: onder andere ‘de maangroet’ en ‘yoga voor de feestdagen’. Enige tijd later stapte ze over op het aanbieden van onlinelessen. De eerste keer online staat haar naar nog helder voor de geest. ,,Zat ik daar in mijn uppie in een lege zaal en in een gebouw waar het aardedonker was. Het voelde best eenzaam. Bovendien moest ik erg wennen, want de deelnemers zie je op je laptop in kleine vakjes. Zien of aanwijzingen worden opgevolgd is dan best lastig. En werkte mijn microfoon wel goed? Maar inmiddels ben ik er bedreven in, en heb ik er daadwerkelijk lol in. Het allerliefst heb ik natuurlijk de cursisten dicht om mij heen, maar online is voor nu een goed alternatief.’’

ZWAAR JAAR Hofland was voorheen woonconsulent bij Beweging 3.0, maar na een reorganisatie kreeg ze ontslag. Ze besloot zzp’er te worden. ,,Van huis uit ben ik helemaal geen ondernemer, maar ik ontwikkel mezelf wel steeds meer als ondernemer. Natuurlijk maak ik mij zorgen hoe het nu verder moet met mijn onderneming? Ik vermoed dat 2021 een zwaar jaar gaat worden. Tenslotte is er nog veel onzeker, helemaal nu die virusvarianten de kop opsteken. Ik moet maar afwachten of mensen zich voor de komende periode gaan inschrijven. Vooralsnog blijft de zaaldeur jammer genoeg potdicht, terwijl de huur gewoon doorloopt. Ik heb nog wel een buffertje, maar dat raakt straks ook op’’, aldus Hofland die het leven met restricties als saai ervaart.

,,Om in beweging te blijven, ben ik gaan wandelen en dus ga ik geregeld eropuit. Daarnaast ben ik graag creatief bezig. Of deze coronatijd mij somber maakt? Nee, ik ben niet gauw somber of verdrietig, ik sta over het algemeen krachtig en blij in het leven en wat mij erg helpt: ik start elke ochtend met yoga.’’

Er zijn zelfs cursisten die de maandkosten doorlaten lopen terwijl ze niet eens de online lessen volgen

Even later stelt ze expliciet: ,,Ik heb een bed, een dak boven mijn hoofd, ik heb dagelijks te eten en ook nog eens een liefhebbende man, familie, vrienden en cursisten. Als ik verder kijk dan mijn eigen leefomgeving, zie ik dat er in de wereld genoeg plekken zijn waar mensen onder erbarmelijke omstandigheden moeten leven. Dus nee, klagen doe ik niet. Maar ik snak wel weer naar een zaal vol cursisten. Ik mis het contact, ik mis de praatjes, ik mis het samen stil zijn.’’

Kort daarop staat ze op en loopt even naar achteren om een tel later met een handgeschreven kaartje in haar hand terug te keren. Van een belangstellende deelnemer, zegt ze verheugd. ,,Het doet me goed dat ik geregeld iets hoor van mijn cursisten, in de vorm van een kaartje, een mailtje of een appje. Die mentale steun en interesse voor mijn persoonlijke situatie is hartverwarmend. Er zijn zelfs cursisten die de maandkosten doorlaten lopen terwijl ze niet eens de online lessen volgen, die financiële steun is toch fantastisch!’’

door Marcel Koch