KNIPOOGJE


Kop

Het columneren in een krant is niet zonder gevaar. Ook al is de toon van blijde zin en de boodschap bescheiden en kort, lezers worden geraakt en dat móet de schrijver (soms) weten. Het is daarom dat ik wekelijks berichtjes terugkrijg. Berichtjes van herkenning vooral, maar ook van irritatie. En van schouderklopjes tot schenenschopjes, ‘Leusden' vindt er iets van. Open voor de dialoog deel ik dan ook mijn mailadres, maar vergeef me dat ik niet altijd de discussie aanga.

Vorige week stoorden enkele lezers zich aan de kop: Geplogenheid. Wat bedoelt u? Waarom zo moeilijk? Ach ja, na 131 meer voor de hand liggende kernwoorden, vond ik het begrip ‘gewoonte' ook maar zo gewoon. Het werd daarom een charmant synoniem van Duitse komaf. En eentje uit de vergetelheid, dat ben ik met u eens. Deze week heb ik het bewust eenvoudig gehouden met drie letters die de columnlading dekken. Natuurlijk had ik ook voor anderhalvemetersamenleving kunnen kiezen, maar 26 vetgedrukte letters zijn te breed voor de k(r)antlijn en corona is niet waar het deze week over gaat. Fascinerend trouwens hoeveel nieuwe woorden dit coronajaar heeft opgeleverd. Je kunt er een boek over schrijven.
Taalmeester Wim Daniëls heeft daar een handje van: het woord verwoorden. Prachtig toch, hoe we binnen de grenzen van ons landje afspraken maken over onze communicatie en daar iedere keer weer op terugkomen?! De Nederlandse taal is levend, immers. Daardoor zullen er ook altijd raadselen blijven, zelfs voor meester Wim.
Waarom we Rembrandt bij zijn voornaam noemen en Van Gogh niet, bijvoorbeeld. Tussen de regels door mag ik ook graag gniffelen om taalgrapjes en verspreekwoorden, zoals die van de yogadocent die op het matje moest komen, de ovulatietheorie van Darwin, de vrijplaats als synoniem voor rosse buurt en hartverdovende reacties. Ach, mochten er lezers zijn die dit geen humor vinden, dan introduceert mij dat helemaal niets. Iedereen tevreden te stellen is immers vechten tegen de bierkraan. Richard Colly heeft op taalpuree.nl inmiddels een vrolijke collectie opgebouwd.
Minder amusant is zaak L257941, ook wel het campingdossier genaamd, waarover donderdag werd gestemd in de gemeenteraad. Het standpunt van een columnist doet niet ter zake, maar ik worstel wel met de ambtenarenpraat. Het gaat hier over wijzigingsbevoegdheden, beheersverordeningen, extensieve verblijfsrecreatie en vigerende planologische regimes. Het past ongetwijfeld de ambtelijke en juridische geplogenheden, maar griffier Schutte krijgt van mij een gefronste wenkbrauw. Geen knipoogje.

Weet u, iets meer Jip en Janneke in het Huis van Leusden zou de communicatie soms zeker ten goede komen. Of zijn die boeken inmiddels verbannen naar de vergetelheid? Oeps, ik zie de bijl al weer hangen: mijn mailbox stroomt vol.

[Marco Bosmans
[bosmans@xmsnet.nl