KNIPOOGJE

28 januari 2020 om 14:21

Wafscheid

Het dierenrijk verblijdt ons de laatste tijd met louter blijde boodschappen. Zijn het geen parende panda's in Rhenen of drachtige olifanten in Amersfoort, dan is het wel een naderende geboortegolf bij de schaapskudde Treeker Wissel. Hoezee, hoezee, hoezee! Maar wij missen Tibbe nog steeds.

Onze Maltezer XL, zoals ik hem op deze pagina nog wel eens plagend opvoerde vanwege zijn hoge poten, hebben we in december laten inslapen vanwege een flinke tumor. De beelden van de mri-scan waren onomstotelijk en het besluit derhalve gemakkelijk, maar het verdriet dat daarop volgde heb ik enorm onderschat. Ik wil de baasjes van hamsters, vogels en katten niet op hun ziel trappen, want ook dat afscheid hebben wij meegemaakt, maar een hond is… Ja, toch anders.
Mevrouw Bosmans kan er nog steeds tranen om laten. Die neiging heb ik minder, maar ook bij mij schuurt het gemis nog dagelijks. Is het niet 's morgens vroeg bij het opstaan, dan is het wel wanneer ik alleen thuis kom, in de keuken brood smeer of me met stroopwafels voor de buis nestel. We troosten ons met herinneringen en in de schildering die we kregen van 'buurmoeder' Anita, zo echt, zo lief.
Die stroopwafels zijn er trouwens nog steeds, net als het laatste hapje dat ik iedere avond als vanzelf overhoud. Nu niet meer voor Tibbe, maar voor mezelf – met een diepe zucht, hap, slik, weg.

Het is niet alleen koud op de bank en stil in huis, ik mis ook de bezoekjes aan Natalie, die bange Tibbe trimde tot hij weer een winterklaar lammetjes was. En aan Manon, die nagenoeg alle in- en uitgewanden van een koe bij de hondensnacks had hangen. Tibbe beknabbelde met het grootste plezier pezen, botten en uiers.
Er ligt trouwens nog een portie poulet en boeuf van Manon in de la. Hm.. Ik heb de kinderen verteld dat papa zondag het vlees snijd, want op de verpakking las ik: 'De ingrediënten zijn 100% natuurlijk en afkomstig van bronnen geschikt voor menselijke consumptie'. Dat wordt genieten!
Zonder gekheid, al die laatste hapjes stroopwafel voor eigen gebruik doen ondergetekende geen goed. En omdat het laatste blokje-om inmiddels ook al zes weken geleden is, vrees ik de toorts van doktersassistente Irene. De weegschaal liegt niet: alweer een kilo…

Eerlijk gezegd stel ik Irene, Manon en Natalie liever niet teleur. Ik heb dan ook goed nieuws. Of, beter gezegd, mevrouw Bosmans kwam met goed nieuws. Op 19 maart krijgen we gezinsuitbreiding: Cookie komt! Het is een Maltezer XS op dit moment, want Cookie meet nog niet veel groter dan een cavia, maar er komt een tijd dat ook Cookie een lammetje wordt, op bullenpezen kauwt en stroopwafels bietst. En die nieuwe tijd betekent voor baasje Bosmans ook een stok achter de deur, want we gaan weer lekker aan de wandel.
Maar één tijd zal nooit meer komen, de tijd van Tibbe.

[Marco Bosmans
bosmans@xmsnet.nl