"Een winkel als deze moet je echt samen als echtpaar doen." Arnoud J Spaaij

Einde tijdperk Schouten

Nog dagelijks zijn Mirjam en Henri Schouten in hun bedrijf te vinden. De winkel draait nog volop en dat zal ook na 1 maart zo blijven. Spar Schouten gaat wel veranderen maar de supermarkt in Achterveld stopt niet. Patrick Inkenhaag en Angelique Davelaar nemen het stokje over en daarmee is er voor Achtervelders gelukkig nog een goede mogelijkheid om boodschappen in het dorp te doen. „Maar de naam Schouten verdwijnt van de gevel,” zoals Henri het zelf uitdrukt. En daarmee stopt ook een familiebedrijf dat precies ook deze week haar 175-jarig bestaan viert. „Oom Jan, hij schreef ook voor de Leusder Krant en de Barneveldse Krant, zocht op enig moment uit hoe het begonnen is,” begint Henri met een van de talrijke anekdotes die nog volgen tijdens het interview en die we onmogelijke allemaal in de krant krijgen. „Hij noemde zich ook dorpsschrijver en wist dat een zekere Scholten uit de Achterhoek halverwege de negentiende eeuw moest verschijnen voor de rechtbank in Zutphen. Je kon je in die tijd daaraan onttrekken door in een andere gebied te gaan wonen. Zo kwam hij in Achterveld terecht,” vertelt Henri de familiegeschiedenis en lachend gaat hij verder, „Zijn naam verbasterde in Schouten. Misschien wel expres om wat minder op te vallen, wie zal het zeggen? Feit is dat Hermanus Schouten in achtienhonderdzesenveertig een bakkerij begon en dat was het begin van ons familiebedrijf.”


PIN Henri zelf begon bij zijn vader in de jaren ’60. In 1980, toen hij met Mirjam trouwde, deden zijn ouders steeds meer een stapje terug. „In het begin startte ik zelf ’s morgens om drie uur de bakkerij. Daarna kwamen de jongens om verder te bakken en kon ik in de loop van de morgen weer naar bed om dan ’s middags weer opnieuw mee te werken.”
Schouten vestigde zich 25 jaar geleden met U&B supermarkt in het pand waar nu Spar Schouten zit. Samen leidden Mirjam en Henri een echt winkeliersbestaan waar werk en gezin hand in hand gingen. En hoewel het bedrijf groeide bleef het ook een echte dorpswinkel. „Ja, we hebben heel wat meegemaakt. Je hoort veel in de winkel. En dat vertel je allemaal niet verder. We maakten ook heel mooie dingen mee. Bijzondere dingen als de eerste pin-automaat.”


BOODSCHAPPENBOEKJES De veranderingen in de loop van de jaren waren dan ook groot. „In het oude pand aan de Hessenweg verkochten we nog losse bonbon,” zegt Mirjam. „Ik kan me nog herinneren dat m’n vader met een houten schep zout en soda schepte want dat werkte in op het metaal,” haalt ook Henri nog wat herinneringen van vroeger op.
Het leukste zijn natuurlijk die verhalen van vroeger. Die kan Henri, om ze nog meer in de sfeer van het dorp te plaatsen, nog op z’n plat Achtervelds vertellen. „De boodschappenboekjes zijn een bron van veel verhalen. Dan stond er azijn op het lijstje en dat leverden we natuurlijk ook. Maar dan kreeg je van de klant rustig te horen 'Ja maar ik bedoel stroop, weet je dat dan niet?' En een ander schreef eens: 'Graag een gezinspak Felix' en dan denk je toch wel 'Wat doen ze ermee?',” lacht Schouten.

IN DE BRES Inmiddels is ook op dat gebied niets, en tegelijkertijd ook veel, veranderd. Mirjam: „Ja, we brachten de boodschappen toen aan huis. En dat doen we nu ook weer. Alleen is er in de manier van bestellen natuurlijk wel heel veel anders. En dat geldt ook voor allerlei regels.” Schouten introduceerde ook biologische producten en producten uit de buurt. „Maar ook dan zie je dat regels en wetten ons en ook leveranciers dwongen om aangepast te gaan werken. Je moet voldoen aan bepaalde certificering en dan kan je niet anders.”
Schouten was aangesloten bij U&B, Meermarkt en nu bij Spar. „Spar is een grote internationale supermarktketen. Wel dertienduizend vestigingen in tientallen landen en toch biedt het ook de lokale sfeer en samenwerking waardoor mensen er graag komen. Voor de ondernemers is dat ook prettig. Zo hebben we in de regio met een aantal Spar’s onderling de mogelijkheid voor elkaar in de bres te springen. Dat kan in deze tijd rond corona het verschil zijn tussen de winkel open of dicht. Dat geeft een gerust gevoel.”


GEWONE ACHTERVELDERS Het echtpaar komt na 1 maart als gewone Achtervelders de winkel binnen. Een enorme overgang. Henri: „We wonen ernaast en als we kunnen helpen bij een storing of iets anders dan helpen we natuurlijk. Er is ook nog wel de afhandeling van de overdracht die doorloopt.” Dus het zijn nu niet de laatste loodjes? „Nee, zeker niet,” beamen Henri en Mirjam gezamenlijk, „loodjes zijn het al helemaal niet. We hebben het echt naar ons zin. Het zijn eigenlijk meer donsveertjes de laatste weken.”