Evangelie op klompen

24 februari 2021 om 12:41

Gestommel op de deel, de ouderling, klompen bij de achterdeur,

Gesprekken in de stal, in tuin, in huis of op het land

Dichtbij mensen, dichtbij God, het Woord in de hand

Meehuilen in verdriet, in tranen om getreur

In blijdschap lacht hij mee, een glimlach bij de zegen

Dan dankt hij met hen de Heer

Zo gaat dat keer op keer

Wanneer de mensen vrolijk zijn, de zon schijnt in hun leven

Vaak klimt een roep omhoog, gevouwen boerenhanden

Iedereen en alles opgedragen, geroepen naar de troon

Zo echt, zo eerlijk, zo gewoon

Zoals een kind zijn kleine hand in Vaderhanden

Wanneer de klompen weer vertrokken, op naar eigen vee en stal

Dan bleef de liefde, de bewogenheid, de Geest

Omdat God zo duidelijk aanwezig was geweest

En vruchten gaf en geven zal

En acht soms, dan trapte hij de klompen uit,

Verdrietig, boos, omdat de ouderling niet bracht

Wat Jezus van hem had verwacht

Gebrekkig, krakkemikkig, ijdeltuit

En nu, de klompen blijven thuis en staan

Te wachten op de warme voet

Van Henco, die ze hebben moet,

Om zaaiend door de wijk te gaan

Toch ziet hij daar een Zaaier gaan

Het zaad verspreidend huis aan huis

Een Zaaier, een Lam, een Heiland aan een kruis

Verwachtend uitziend naar het graan

Met halmen zwaar en vol, een oogst zo rijk

En dankbaar is de ouderling het meest,

Aan God, dat hij een zaaier is geweest

En zijn zal tot Zijn Koninkrijk

Henco van Zijtveld