Zomer van contact en verbondenheid

8 juni 2021 om 08:35

In vertrouwen er op uit in een andere wereld

LEUSDEN Na ruim een jaar in de ban van Corona, met alle beperkingen die daarbij kwamen, begonnen we weer voorzichtig met vieren in de kerk. Op Pinksteren ’s morgens in de Dorpskerk een oecumenische viering, voorbereid door verschillende kerken in Leusden. Het was spannend om weer samen te komen om voor te bereiden, elkaars eigen cultuur en spiritualiteit te herkennen en te ervaren dat we genoeg delen om samen te vieren. Dat kwam tot uiting in de liederen, vertolkt door een ad hoc zanggroep uit de St. Jozefkerk, in de gebeden, overweging en Bijbelteksten.

Pinksteren, het feest van de Geest. De Geest die door de eeuwen heen de mens nabij is geweest - en dat ook in toekomst wil zijn - in de reis die leven heet. Een nabijheid in vele vormen, soms heel klein in het vlammetje van een kaars die wordt aangestoken. In de kerk of thuis, samen met anderen of in de stilte van een moment alleen, bij het graf of een foto van een dierbare.

In de vele reacties op het nieuws dat de lock-down vanwege Corona haar einde nadert, hoor je dat mensen ernaar uitzien om elkaar weer te ontmoeten, elkaar weer te spreken, van elkaar te horen hoe het is gegaan in die sociaal arme tijd. Jong, oud, werkend of studerend, gepensioneerd of om andere redenen vrij van verplichtingen, iedereen zoekt op zijn of haar eigen manier weer contact met de ander.

ANDERS Met het mooie weer, de ruimere vrijheid die ons weer gegund wordt, lokken bekende of onbekende verten ons. We willen er nu al uit, of maken plannen voor straks. Misschien kunnen we nog niet zo ver weg als we voor Corona zouden zijn gegaan, maar toch!

Vakantietijd, ruimte maken, je losmaken van wat je beperkt, je verbinden met een andere plek, met andere mensen, nieuwe indrukken opdoen. In de tijd vóór Corona, was het misschien ook een tijd om los te komen de drukte van werk of zorg voor een ander. In Coronatijd zag dat er waarschijnlijk anders uit, niet minder druk of belastend, maar wel anders. En daarmee zal de manier waarop vakantie gevierd wordt, er waarschijnlijk ook heel anders uit zien.

VERBONDEN Misschien was u wel gewend om op verre reizen bijzondere plekken te bezoeken en misschien was dat soms een kerk. Een prachtige kathedraal in een grote stad, trots en fier in alle pracht en praal, met allerlei activiteiten erom heen, speciaal voor de toerist. Of een klein kapelletje langs de weg, zoals we die in ons land vooral in het Zuiden, beneden de rivieren tegenkomen. Indrukwekkend in eenvoud, soms aandoenlijk vanwege de korte berichtjes die er zijn achtergelaten, de simpele veldboeketjes in glazen potjes. Maar altijd brandt er wel een kaarsje. Bij Maria of Jozef of het kruis.

Zelf kan ik het niet nalaten om dan even stil te staan, de wandelroute te onderbreken of de fiets even aan de kant te zetten. De rust en sereniteit van zo’n klein gebouwtje in te ademen en me verbonden te voelen met anderen die daar eens waren. Lang of kort geleden. Verbonden met hen die een berichtje achterlieten, om woorden te geven aan hun zorg of hun vreugde. In de wetenschap dat we niet alleen staan in onze tocht door het leven. Dat we dat wat het leven ons brengt aan goede en mindere goede dagen mogen delen met elkaar. Om elkaar te bemoedigen en te sterken. Om de Geest levend te houden, in ons hoofd en hart, in elkaar.

Vaak steek ik bij vertrek een kaarsje aan, want elk lichtje dat het donker doorbreekt en warmte brengt is er één! Dat het een goede zomer mag zijn!

Door: Paulien Flinkerbusch (Pastoraatsgroep St. Jozefkerk Leusden)