'Zolang zij zachtjes doet, zal ik haar niet bijten en komen wij onze halfjaarlijkse controleplicht na.'
'Zolang zij zachtjes doet, zal ik haar niet bijten en komen wij onze halfjaarlijkse controleplicht na.' Pixabay

Column Marco Bosmans: ‘De kwestie-Lockhorst wordt niet alleen door scholieren beklaagd, maar ook door politici’

10 september 2025 om 11:01 Column Knipoogje

Knipoogje: Brugwachter

Ziende blind, het kan zelfs een knipoger overkomen. Ik had het namelijk wel gelezen van die Lockhorsterbrug, maar was het in de haast naar mijn tandartsafspraak toch even vergeten. De brug is dicht, omrijden alstublieft. Verdikkie.

Hoewel wij al heel wat jaartjes in Leusden wonen, zijn we onze Amersfoortse tandarts trouw gebleven. Dat heeft met een oude belofte te maken. Zolang zij zachtjes doet, zal ik haar niet bijten en komen wij onze halfjaarlijkse controleplicht na. Zo fietste ik vorige week dus weer braaf naar de controlepost in de wijk Dorrestein. Ook om sentimentele redenen, trouwens. Het is mijn oude schoolroute. Door het bos, langs het Pon-spoor lukte me dat op de meeste dagen binnen elf minuten – enkele verslaapdagen uitgezonderd.

43 jaar na dato is er op deze route niet zoveel veranderd. De bomen zijn iets groter, de autotrein boemelt voort en het snelwegviaduct doet volgens mij nog altijd dienst als schuilplaats voor een buitje of stiekeme zoen. En die ouwe brug, die is er ook nog. Tenminste, hij is nu even afgesloten vanwege een historiserende renovatie. Dat was voor mij domme pech en voor de Corderius-scholieren op deze route slechte timing. Dat betekent namelijk wekenlang drie minuten eerder je bed uit. Hm.. Geldt ‘de brug stond open’ in dit geval niet als legitiem excuus? Op het college vinden ze van niet.

Zolang zij zachtjes doet, zal ik haar niet bijten en komen wij onze halfjaarlijkse controleplicht na

Leusden en bruggen, ze hebben een haatliefde-verhouding. Een beetje charmant versus irritant, want ze brengen je dan wel over het water, de oversteek wordt vaak duur betaald. Zo wordt de kwestie-Lockhorst niet alleen door scholieren beklaagd, maar ook door politici. Er werd gestreden over vervangen of renoveren, geruzied over de historische waarde en gesteggeld over het prijskaartje. Uiteindelijk kwam de raad over de brug en het renovatieplan met de hakken over de beek. Nu zitten we tot december met de hinder opgescheept.

Vorig jaar moest de gemeente een beroep doen op het bruggenpotje, omdat de Stoutenburgerweg met twee beschadigde bruggen kampte en een jaar eerder was de Kopermolenbrug al aan de beurt geweest. Ook daar: gedoe over de aanpak, kosten en verkeershinder. En herinnert u zich nog de verbreding van de sluisbrug in de Asschatterweg? Die werd voor veel centen (slechts) een paar centimeter breder.

Brugwachters bij mij in de wijk zijn sinds enkele jaren werkloos. Groenhouten werd een halve eeuw geleden ingericht met veel gevoel voor de geschiedenis van dit boerengebied. Dus werden de slootjes in de wijk sfeervol overbrugd. Jaren later besloot het gemeentebestuur, onder aanvoering van bruggemeester Vermeulen, alle houten bruggetjes te vervangen door duikers en aarde. Tja, dat scheelt behoorlijk in onderhoud, maar ook in het sentiment op mijn fietsroute door de wijk.

Hoe het bij de tandarts was? Goed nieuws: geen brug.

Marco Bosmans, bosmans@xmsnet.nl

Meer Knipoogjes van Marco Bosmans vind je hier.