'Goede ondersteuning mantelzorgers'

19 april 2026 om 20:11

Werkgroep gaat voor verbinding

LEUSDEN Een nieuwe werkgroep zet zich in voor meer afstemming en samenhang in het aanbod van zorg en welzijn voor mantelzorgers in de gemeente Leusden. Astrid van Ekeren en Helena Linneweever zijn bestuursleden van Huiskamer van Leusden en nemen deel aan deze werkgroep.

Ruby Beltman

Zorg, hulp en ondersteuning van kwetsbare ouderen en andere inwoners met een hulpbehoefte zijn inmiddels vaak een samenspel van formele en informele zorg: van professionele zorgverleners en van mantelzorgers, betrokken buurtgenoten, vrijwilligers en maatschappelijke organisaties, zoals wijkverenigingen. Van Ekeren: ,,In Leusden zijn veel organisaties actief en gebeurt veel goeds. Het aanbod is zo groot dat mensen door de bomen het bos niet zien.''

OVERZICHT ,,Mantelzorgers geven aan vaak moeite te hebben bij het vinden van informatie en advies. Zij hebben behoefte aan meer samenhang, herkenbaarheid en een betere toegang tot antwoorden op hun specifieke hulpvragen. Ook missen zij een warme overdracht van de ene organisatie naar de andere. Nu moeten ze te vaak hun hele verhaal opnieuw doen.

Het risico is dat mensen vroegtijdig afhaken en dat wil je natuurlijk voorkomen. In Leusden willen we daarom meer overzicht en samenhang in het aanbod van zorg en welzijn en de organisaties, die daarbij betrokken zijn. Een werkgroep is gestart om dat voor mantelzorgers voor elkaar te krijgen.’’

SAMENWERKING Het idee voor de werkgroep is ontstaan op de mantelzorgconferentie, die Huiskamer van Leusden eerder organiseerde samen met de gemeente en Lariks. Linneweever: ,,Het aanbod in zorg en welzijn, hulp en ondersteuning is nog teveel los zand. We willen er meer één geheel van maken, een zandkasteel. Je kunt het vergelijken met de onderdelen van een fiets. De onderdelen zijn er, maar de fiets zelf loopt nog niet gesmeerd. Die moet beter afgesteld worden op de gebruiker. Daar is iedereen bij gebaat.’’

OPTIMALISEREN Welke vorm die afstemming en samenhang tussen aanbod en betrokkenen organisaties precies krijgt, is nog niet besloten. Eén ding staat al wel vast: het is niet de bedoeling van de werkgroep om iets heel nieuws op te tuigen. Van Ekeren: ,,We bouwen voort op wat er al is en willen dat optimaliseren. We zoeken naar de verbinding.’’

Hoe kunnen we zorgen voor een warme overdracht van mantelzorgers tussen de verschillende organisaties en een vinger aan de pols houden in hun traject? Hoe kunnen we met iemand meelopen in plaats van alleen doorverwijzen met het risico op afhaken? Hoe kunnen we voorkomen dat mantelzorgers zorg, hulp of ondersteuning uitstellen, om hun uitval te voorkomen? Dat zijn enkele van de vragen waarmee de werkgroep zich bezighoudt.

Linneweever: ,,De eerste stap is om commitment te krijgen van zorg- en vrijwilligersorganisaties om samen te werken en tot afstemming te komen. We moeten het tenslotte met elkaar samen doen. Daarna gaan we het liefst zo snel mogelijk in de praktijk aan de slag.''