
Het gebed is [de motor] van alles
Gerard van Amerongen stopt als leider van EGL
11 juni 2026 om 12:05Ruim 25 jaar geleden ben ik in deze gemeente tot geloof gekomen, vertelt hij. „Daarna begon een groeiproces waarin ik steeds meer taken op me nam. Zo kwam ik in het leiderschap terecht en werd ik uiteindelijk voorganger. Ik ben nu zeventig jaar en vind dat een mooie leeftijd om een stap terug te doen. Geestelijk ben ik nog steeds scherp, maar ik wil niet in de situatie komen dat ik, bij wijze van spreken, met rollator het podium op moet. Mijn besluit komt niet alleen door mijn leeftijd, de laatste jaren tob ik wat met mijn gezondheid. We werken op dit moment aan opvolging en het ziet ernaar uit dat die er komt. Dat geeft rust.”
Van Amerongen was 25 jaar voorzitter van het oudstenteam, dat geestelijk verantwoordelijkheid draagt voor de gemeente. Naast zijn werk in de gemeente werkte hij tot zijn zestigste als human resource manager bij verschillende burgerlijke gemeenten. Verder was hij ook buiten de EGL actief. „Ik vind eigenlijk alles leuk om te doen. Ik sprak regelmatig in andere kerken en raakte een paar jaar geleden betrokken bij een immense opwekking in Oost-Oeganda, waar de afgelopen jaren tienduizenden mensen tot geloof zijn gekomen.”
SAMENWERKING Toen Van Amerongen nadacht over zijn vertrek, vroeg hij zich af hoe het verder moest met de gemeente. De oplossing kwam deels onverwacht. „Na onze ochtendsamenkomsten in De Til houdt sinds enkele jaren ook Het Broodhuis daar in de middag een dienst. Die gemeente staat onder leiding van Marc-Jan en Nienke Koren. Hun signatuur lijkt op die van ons en hun ideeën voor Leusden sluiten goed aan bij wat wij belangrijk vinden.”
De eerste samenwerking beviel goed. „We hebben onlangs samen een dienst gehouden, en dat smaakte naar meer. Daarom houden we vanaf de zomer tot de jaarwisseling om de week gezamenlijke diensten, als proef. Dat is fijn, want zo kunnen we elkaar beter leren kennen en ook de taken te verdelen.”
NIET ANONIEM Ooit telde de Evangelische Gemeente Leusden vierhonderd leden. Tegenwoordig is de gemeente veel kleiner. „Toen ik in het leiderschap kwam, waren we met ongeveer 120 mensen, inclusief kinderen. In de loop der jaren zijn mensen verhuisd of naar andere gemeenten gegaan, terwijl er ook nieuwe mensen bijkwamen. Maar de laatste jaren kwamen er minder mensen bij dan er vertrokken.”
Daar komt volgens hem nog iets bij. „Wij zijn een zendingsgemeente en zenden waar mogelijk mensen uit naar andere landen om daar te dienen en het evangelie te verkondigen. Op dit moment zijn we met ongeveer dertig tot veertig mensen, inclusief kinderen.” Die kleinschaligheid heeft ook iets moois, zegt hij. „Het voordeel is dat je een hechte gemeenschap hebt en echt oog voor elkaar. Het nadeel is tegelijk dat je in zo’n gemeente niet anoniem kunt zijn.”
,, We hebben onlangs samen een dienst gehouden, en dat smaakte naar meer
BETROKKEN BIJ LEUSDEN Wat heeft de gemeente betekend voor Leusden? „Wij bidden vaak voor Leusden: voor het welzijn van de inwoners, maar ook voor hun geestelijk leven. We bidden dat meer Leusdenaren de weg naar Jezus zullen vinden. Daarnaast bidden we voor de andere kerken in het dorp. Het gebed is de motor van alles.”
Dat bleef niet bij woorden alleen. „We hebben jarenlang gebedswandelingen door Leusden gemaakt. In bijna alle straten hebben we gebeden voor de mensen die daar wonen. We hebben evangelisatiemateriaal verspreid en genezingsdiensten georganiseerd in De Korf. Daarbij hebben we meegemaakt dat mensen daadwerkelijk genezen zijn.”
GEEN CONCURRENTIE Dat de gemeente voor andere kerken bidt, betekent volgens Van Amerongen dat er geen sprake is van concurrentiedenken. „We hebben juist altijd een positieve houding gehad tegenover de andere kerken. Ik heb jarenlang meegedaan aan het pastoresberaad van de Leusdense kerken en genoten van de goede gesprekken tijdens de lunch.”
Ook bij gezamenlijke activiteiten was de Evangelische Gemeente present. „We deden mee aan de gezamenlijke Pinkstervieringen op ’t Plein en aan de jaarlijkse Week van Gebed voor de eenheid van de kerken. Ik vind het jammer dat de belangstelling voor die week afneemt, want gebed voor eenheid is in deze tijd harder nodig dan ooit.”
Daarnaast heeft de Evangelische Gemeente geholpen bij de opvang van vluchtelingen en samen opgetrokken in de Alphacursus, om mensen kennis te laten maken met het christelijk geloof.
VREEMDE EEND Toch beseft Van Amerongen dat zijn gemeente binnen kerkelijk Leusden altijd een eigen plek heeft ingenomen. „We zijn een beetje een vreemde eend in de bijt. Onze leden hebben vaak een andere achtergrond en zijn minder vanzelfsprekend geworteld in de Leusdense samenleving dan in sommige andere kerken.” Juist daarom stemt de samenwerking met Het Broodhuis hem hoopvol. „Het mooie is dat Marc-Jan en Nienke Koren echt de roeping hebben ervaren om in Leusden aan het werk te gaan. Dat geeft vertrouwen voor de toekomst.”
Over die toekomst is hij positief. „Er wordt nu een team gevormd met mensen uit beide gemeenten. Ik geloof dat daar een vorm van leiderschap uit zal ontstaan die tot zegen zal zijn, niet alleen voor de twee gemeenten maar ook voor Leusden.”