Leusdenaar Jelle Vis liep voor het eerst de Nijmeegse Vierdaagse: ‘Op vrijdag heb ik zelfs nog even gerend’

LEUSDEN – Sportief is Jelle Vis altijd al geweest. Hij is scheidsrechter in het amateurvoetbal en draait zijn hand niet om voor een flinke wandeling. Maar vier dagen achter elkaar vijftig kilometer lopen? Dat was nieuw voor de 23-jarige Leusdenaar. Dit jaar besloot hij het avontuur aan te gaan. ,,Op school zei één van mijn beste vrienden dat hij aan de Nijmeegse Vierdaagse mee ging doen. Volgens hem was het een beetje drinken, mensen kijken en een stukje lopen.”

Peter Pos

Dat gesprek was twee jaar geleden. Vorig jaar moest hij verstek laten gaan vanwege een concert van Coldplay in Düsseldorf. ,,Ik had al kaartjes, maar dit jaar wilde ik wel mee doen. Dat had ik immers beloofd.”

KLOMPENVIERDAAGSE

De voorbereiding begon met een wandeling op zondag. ,,Ik liep in mijn eentje 30 kilometer en dat was dodelijk saai, bovendien kreeg ik ook flink last van mijn rug.” In Aymé Relou uit De Glind vond hij een trainingsmaatje. Samen liepen ze een aantal avonden van Leusden naar Stoutenburg en Achterveld en weer terug. Ook deden ze mee aan de Klompenvierdaagse, de Avondvierdaagse van Achterveld. ,,Aymé liep op klompen en ik op gewone schoenen. Het is natuurlijk niet te vergelijken met de vierdaagse, maar je hebt wel het ritme van vier dagen achter elkaar lopen.”

De langste afstand in de voorbereiding was 37 kilometer. ,,Dat ging heel soepel, dus dacht wel dat het goed zou komen.” En dat klopte. ,,Het ging boven verwachting goed al had ik het op de tweede dag heel zwaar. Het regende en de route was saai: een dijk van zeven kilometer en een stuk over een industrieterrein. Mijn schoenen sopten aan alle kanten en ik liep flinke blaren op, uiteindelijk waren het er zelfs dertien. Eigenlijk was ik er na die regendag wel klaar mee.”

Behandeling bij ‘Dokter Pijn’.

DOKTER PIJN

Vis had geluk, want een kleine zes kilometer voor het einde van de etappe stond masseur Gerrit klaar om hem op te lappen. ,,We noemen hem ‘Dokter Pijn’, want hij weet precies welke spieren er vast zitten. Die maakt hij weer los. Dat doet echt wel pijn, maar daarna loop je heerlijk. Het was elke dag feest als we hem weer zagen. We wisten dat we het daarna makkelijk uit konden lopen.”

De Leusdenaar genoot vooral van de sfeer tijdens het evenement. ,,Dat het heel druk zou worden had ik wel verwacht, maar de gezelligheid is me bijgebleven. Om acht uur ’s morgens namen we telkens ons eerste biertje. Dat lijkt vroeg, maar dan was je al een halve dag onderweg. Je bouwt tijdens de Vierdaagse een soort jetlag op.”

Op donderdag begon het besef te komen dat het einde in zicht was. ,,Dan denk je: nog twee dagen en dan ben ik er vanaf. Op vrijdag uitvallen gebeurt niet.” De Zevenheuvelen vielen hem eigenlijk mee. ,,Naar boven ging ik als een speer. Dalen ging wat minder, door de blaren.”

De laatste kilometers op de slotdag voelden euforisch. ,,We hadden nog genoeg energie over en hebben het laatste stuk zelfs nog even gerend. Je wordt als het ware op handen gedragen.” Maar na de finish sloeg de vermoeidheid alsnog toe. ,,We zijn ergens op de stoep gaan zitten. Opstaan ging wel moeizaam. Dan merk je wel dat je 200 kilometer in de benen hebt.”

NOG EEN KEER MEEDOEN

,,Ik ga zeker nog een keer meedoen aan de Vierdaagse’’, klinkt het resoluut. ,,Of het direct volgend jaar is, daar moet ik nog even over nadenken. Wel weet ik dat andere schoenen moet hebben. Maar nu eerst even herstellen en dan zien we wel verder.”