Boek 'Oorlog zonder vader' gepresenteerd

LEUSDEN - In het bezoekerscentrum van Stichting Nationaal Monument Kamp Amersfoort is vrijdag het eerste exemplaar van het boek 'Oorlog zonder vader' van Martine Letterie uitgereikt. Haar opa was één van de eerste gevangenen van het kamp. Ze beschrijft in het kinderboek de oorlog vanuit het perspectief van haar vader Frank. ,,Ik vond het moeilijk en eng om dit te doen'', zei Letterie.

'Oorlog zonder vader' is het vierde kinderboek van de hand van Letterie. Ze heeft een boek geschreven over een Haagse bende van inbrekers, die onder leiding stond van de gebroeders Letterie. Daarna beschreef ze de geschiedenis van twee zusters Letterie die naar de koloniën vertrokken. ,,Dat was relatief gemakkelijk'', vond Letterie. ,,Het verhaal is waar gebeurd, maar ik kon de hoofdpersonen een verzonnen karakter geven en zomaar dingen laten zeggen.''

Daarna schreef ze een kinderboek over kamp Westerbork. ,,Dat vond ik moeilijk. Voor mijn gevoel las heel Nederland over mijn schouder mee. Bij de minste of geringste fout zouden ze me aanspreken. Ik wilde graag over mijn vader en zijn belevenissen in de oorlog schrijven. Dat vond ik zo moeilijk. Ik ben er anderhalf jaar mee bezig geweest, normaal ben ik binnen een jaar toch echt wel klaar.''

Haar opa, Martinus, was voor de oorlog een communist. Hij was geen lid van de partij, maar wel van De Vrienden van de Sovjet-Unie. ,,Ik heb het boek geschreven voor een generatie die niet weet wat communisten zijn. Ze hadden al snel in de gaten dat het in Hitler-Duitsland fout zou gaan.''

De Duitsers vielen op 10 mei 1940 het land binnen. Niet lang daarna werd de opa van Martine opgepakt en naar Kamp Schoorl gebracht. Vandaar kwam hij in Kamp Amersfoort terecht met gevangenennummer 6. Hij was een van de eerste in het kamp, waar in het begin een erg schrikbewind heerste. In Neuengamme in de buurt van Hamburg kwam haar opa om het leven.

Leusdense kinderen mochten vragen stellen over het boek aan de auteur. Cees Biezeveld, directeur van Kamp Amersfoort, vroeg een jongetje wat hij van het verhaal vond. Met een stalen gezicht, verklaarde hij 'grappig'. Zijn klasgenootjes kwamen niet meer bij van het lachen. Desgevraagd bleek dat deze kinderen inderdaad niet wisten wat communisten waren. ,,Ze waren voor eerlijke verdeling van de goederen en het geld was van iedereen'', schilderde Letterie een beeld van hun standpunten.

Frank Letterie, de vader van Martine, leek dubbele gevoelens over het boek te hebben. Hij vond dat het boek wel erg intiem het gezinsleven beschreef. Daarom hebben de oom en tante van Martine ook andere voornamen gekregen. ,,We staan in onze blote kont'', vond Frank. Een aanwezige vroeg of hij blij was met het boek. ,,Ze heeft goed naar me geluisterd'', vond vader Letterie.