Genieten van de oogst én de natuur in Het Groene Venster

LEUSDEN Het is herfst en daarom zijn de meeste vruchten al geplukt in Voedselbos Leusden. Toch was er afgelopen zaterdag nog wat te proeven voor bezoekers van het Herfstfeest bij Het Groene Venster.

Een struik met doorns begint zijn blad al te verliezen maar hangt nog vol kleine rode besjes. ,,Dit is de szechuanpeper”, zegt Mildred Klarenbeek, die een rondleiding geeft door het voedselbos. ,,Deze struik komt uit Azië, maar doet het in Nederland ook goed. De gedroogde besjes zijn lekker in pompoensoep en in chutneys.”

De besjes zijn vers van de struik te eten. Ze geven dan een tintelend, verdoofd gevoel in de mond, waarschuwt ze. ,,Dat is heel intens, maar in tien minuten is het weer over.”
Szechuanpeper wordt vanwege die verdovende werking ook wel kiespijnboom genoemd. Zeevaarders namen de besjes vroeger mee aan boord voor als ze kiespijn hadden.

(Artikel gaat verder onder de afbeelding).

Bijna driehonderd Leusdenaren bezochten zaterdag het Herfstfeest van de vlinder- en bijentuin, de pluktuin en Voedselbos Leusden aan het Vlinderpad in Leusden. Deze groene ontmoetingsplek heet sinds vorig jaar Het Groene Venster.
Er was veel te proeven, zoals kastanjebrood waar meel van tamme kastanjes in zit en allerlei soorten jam. Er was ook appelsap te koop ‘met een vleugje peer’, gemaakt van appels en peren die net geoogst zijn in het voedselbos.

Dat is een dier, die woont hier. En die gaat echt niet weg omdat jij dat wil

NIET ALLEEN DE OOGST

Het gaat hier niet alleen om de oogst, weet wethouder Marianne Klein, die het Herfstfeest officieel opent met een korte toespraak. Ze is sinds vier maanden wethouder in Leusden en nog niet eerder bij Het Groene Venster geweest. Ze is al wel goed geïnformeerd over deze plek. Ze weet dat het hier niet alleen om financieel rendement gaat, zegt ze, maar dat de vrijwilligers een rijke natuur, ontmoeting en educatie ook als opbrengst van hun werk zien.

Op het Herfstfeest zijn veel kinderen aanwezig. Net als de volwassenen krijgen ze uitleg over planten en dieren. Ze kunnen zich laten schminken en een egel knutselen die een pompon als lijfje heeft.

Een kleuter die garen rond een kartonnetje aan het wikkelen is, ziet een wesp op haar handen af vliegen. Ze verstart even, maar dan zegt Elly van Tweel die het knutselen begeleidt op vrolijke toon: ,,Dat is een dier, die woont hier. En die gaat echt niet weg omdat jij dat wil”. Het meisje lacht, gaat verder met knutselen en de wesp vliegt door.

BURGERACTIE TEGEN HOORNAAR

De imkers verkopen honing, kaarsen en zeep. Ze geven uitleg over bijen en over de Aziatische hoornaar die bezig is aan een opmars in Nederland.
Imkers zijn niet blij met deze exotische reuzenwesp, omdat hij honingbijen eet en een bedreiging is voor de inheemse natuur. De imkers vragen bezoekers van het Herfstfeest om mee te doen aan een landelijke burgeractie om de Aziatische hoornaar te bestrijden.

Een deelnemer krijgt dan een val met een niet-giftig zoet lokmiddel waarmee ze de koninginnen kunnen vangen voor ze een nest kunnen stichten. De Aziatische hoornaar is te herkennen aan de gele pootjes.

(Artikel gaat verder onder de afbeelding).

TACHTIG FLESSEN WIJN?

Het voedselbos is in 2020 en 2021 aangeplant en is nog in ontwikkeling. de fruit- en notenbomen moeten nog groeien en gaan steeds meer oogst opleveren.
Een mispelboompje hangt nog vol vruchten, want die kunnen pas worden geoogst nadat het heeft gevroren. De druiven zitten ook nog aan de struiken. De vrijwilligers hopen dit jaar tachtig flessen wijn te produceren.

Omdat in het voedselbos veel verschillende soorten bomen en struiken groeien en de bodem er met rust wordt gelaten (er wordt niet bemest of geploegd) is het bodemleven er rijk. Er leven veel insecten en vogels. Er zijn 110 wilde plantensoorten geteld en zeventig nachtvlindersoorten.

Mildred Klarenbeek neemt de groep mee naar een hoekje van het voedselbos waar veel schietwilgen staan. De wilgen groeien snel en zijn al zeker zes meter hoog. Ze zorgen voor schaduw en een bosklimaat en zijn geplant om een ander boompje te helpen: een naaldboompje dat veel langzamer groeit. Het is nog maar zo’n 50 centimeter hoog.

Dit is een pijnboom die pijnboompitjes gaat geven. Klarenbeek noemt het een ‘toekomstboom’, want het duurt nog veertig jaar voor deze boom volgroeid zal zijn. ,,Dat gaan de meeste vrijwilligers niet meer meemaken. Deze boom is geplant voor de kinderen.”