'Het was druk, afgelopen zaterdagavond in de snackbar in onze wijk. Veel mensen geen zin om te koken, omdat die avond in onze wijk Halloween werd gevierd.'
'Het was druk, afgelopen zaterdagavond in de snackbar in onze wijk. Veel mensen geen zin om te koken, omdat die avond in onze wijk Halloween werd gevierd.' Voltreffer

Column Peter Sneep: ‘Haar vriend wilde bij de kassa eens flink verhaal gaan halen vanwege de vermeende ongelijkheid’

2 november 2023 om 10:14 Column Columns Peter Sneep

Horror

Het was druk, afgelopen zaterdagavond in de snackbar in onze wijk. Veel mensen geen zin om te koken, omdat die avond in onze wijk Halloween werd gevierd. Het was voor de snackbar een goudmijn, maar ook een logistiek drama. Op de toonbank naast de kassa was een bord neergezet met daarop de ontmoedigende tekst dat de wachttijd kon oplopen tot 30, mogelijk zelfs 45 minuten. Ik dacht dat ik daaraan zou ontsnappen, want ik had al voor half zes mijn bestelling doorgebeld en afgesproken dat ik om tien over zes mijn patat en broodje hamburger zou kunnen ophalen. Toen ik er stipt op tijd aankwam en mijn bestelling betaalde, hielp de jongen achter de kassa me uit de droom. Hij wees naar het bord. ,,Hou daar rekening mee’’, zei hij. Ik protesteerde voorzichtig. Hielp niet.

Ik herinnerde me opeens dat het hier voor corona soms ook zo druk was. Om besmettingsgevaar te voorkomen was telefonisch bestellen verplicht gemaakt. Sindsdien is telefonisch bestellen de gewoonte gebleven.

Om besmettingsgevaar te voorkomen was telefonisch bestellen verplicht gemaakt. Sindsdien is telefonisch bestellen de gewoonte gebleven

Ik ging buiten op een bankje zitten en belde naar huis om te vertellen dat het lang kon duren voor ik terug was. Daarna bekeek ik alle wachtenden, van wie een flink aantal zich al in halloweenkleding had gestoken. De meeste mensen lieten de horrorwachttijd gelaten over zich heen komen. Ik groette buren en bekenden. Vanaf de pannekoekboerderij kwam een mevrouw aanlopen, rode blosjes op haar wangen. De liep rechtstreeks naar twee wachtende mevrouwen tegenover me. ,,Ik heb drie rosétjes op, een kop koffie en een pannenkoek. En zitten jullie al die tijd hier te wachten op patat?’’, zei ze, niet zonder leedvermaak, maar ook niet zonder medeleven.

Uiteindelijk kon ik met twintig minuten vertraging mijn bestelling in ontvangst nemen. Mijn pieper ging af en ik ging opgetogen naar binnen. Ik nam twee warme zakjes in ontvangst en wilde gauw het kleine stukje naar ons huis lopen. Maar buiten werd ik aangesproken door een onbekende mevrouw. Ze had een dringende vraag. ,,Meneer, hoe kan het dat u uw eten al heeft? Had u besteld?’’ Ik zag en hoorde dat ze niet de enige was die zich dit afvroeg. Er klonk gemopper van andere mensen om haar heen. ,,Ja, ik had besteld’’, zei ik. Met dat antwoord had ze meteen de belangstelling voor mij verloren. ,,Ron, Ron! Die meneer had besteld. Kom maar terug! Alsjeblieft.’’ Kennelijk wilde haar vriend bij de kassa eens flink verhaal gaan halen vanwege de vermeende ongelijkheid.

Onderweg naar huis – het was ondertussen zo goed als donker geworden – zie ik dat onze buurt in halloweensfeer is gebracht. Ik zie geesten hangen in sinister licht, ik hoor het geluid van een kettingzaag en op het veld van de bandenschommel staat een kraampje waaruit spokenmuziek klinkt. Een leuke buurman heeft zijn gezicht omgeschminkt tot een bleke griezel met stroompjes bloed uit zijn ogen. Maar mijn eetlust blijft. De patat smaakt goed.

Peter Sneep, pjsneep@gemail.com

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie