
‘Geen kusje voor het slapengaan door het OV’
17 april 2026 om 11:53 OpinieLEUSDEN ,,Twee dagen per week werk ik in Amsterdam. ’s Ochtends trek ik de deur open net op het moment dat de eerste van mijn kinderen de ogen opent. Een sprintje naar boven, een korte knuffel, kus, high five en de belofte dat ik mijn best doe net op tijd thuis te zijn om nog een kus te geven voor het slapengaan. Jarenlang werkte dit prima. Maar toen veranderde er iets.”
,,Een nieuwe aanbesteding, Syntus vertrok en U-OV kwam. Waar mijn taalgeoriënteerde brein het al lastig vond dat het niet Uw-OV heette, ben ik er inmiddels achter dat de ‘U’ nooit bedoeld was voor mij. Het begint al ’s ochtends vroeg na de gehaaste knuffel en een sprintje door een ochtendlucht die lente ademt. Steevast blijkt dat de bus toch niet komt, terwijl de app mij die ochtend nog zo optimistisch voorloog. Het geluid bij de bushalte vervormt tot een golf van gezucht en gesteun. Als een kwartier later de bus eindelijk komt, tuurt iedereen verwoed naar de reisplanner voor een volgende trein die we hopelijk nét halen.”
,,Op station Amersfoort staat iedereen in de startblokken, als waren we Usain Bolt. De deur opent. Op maximale snelheid sprinten we als koeien bij een koeiendans de bus uit richting de trein. Een schuine meelevende blik op de ene passagier die zijn OV-kaart laat vallen in de sprint en dus zeker afhaakt. Nog een meelevende blik op de passagier die afhaakt. omdat de schuifdeuren die hij koos niet opengingen. Voor ons allen een meelevende blik van de schoonmaker op het station, die even zijn karretje stil houdt om ons erlangs te laten, maar al lang weet dat wij het allemaal niet gaan halen.”
Een schuine meelevende blik op de ene passagier die zijn OV-kaart laat vallen in de sprint en dus zeker afhaakt
,,Op het perron zwaaien we gezamenlijk de trein uit. Na nog een laatste golf van gezucht en gesteun trekt de geur van koffie ons richting de kiosk. U-OV is er waarschijnlijk wel voor hen, als grootste sponsor. Het zuur van het sprintje vermengt zich met de bittere smaak van koffie. We maken voorzichtig een praatje met elkaar. En we weten dat we er vanavond weer staan. Met het zuur van een sprintje in een lucht die verkeer ademt, wachtend op een bus naar Leusden. Vanavond geen kusje voor het slapengaan.”
,,U-OV verwacht dat het in juni beter gaat, ik hoop het van harte. Voor nu FaceTime ik de kinderen, zucht en zeg: ‘knuffel, kus, high five’.”
Eline Flux


















