Restaurant Liefferinks failliet
6 maart 2013 om 00:00 Voorpagina,,Eigenlijk tegen alle regels in’’, zegt Kirsten Ruitenbeek (40), ,,hadden we meer gasten. Tegen iets minder omzet per persoon dat wel. En dus begonnen we vol goede moed aan 2013.’’ Aan de keukentafel thuis vertelt het horecapaar van restaurant Liefferinks Rosbeijer het verhaal. Paul Liefferink (49) zegt: ,,Maar mensen willen nu meer voor minder geld. En vooral, denk ik, zijn de mensen geschrokken van hun eerste loonstrookjes dit jaar.’’
door Arnoud J. Spaaij
,,Ja’’, zegt Kirsten, ,,we hadden gelijk een groot aantal slechte dagen en dan gaat het opeens heel hard. Men denkt dat je héél rijk wordt van de horeca maar dat is echt niet zo.’’ En dus waren de vaste lasten te hoog en de omzet te laag. Vooral de zorg om het personeel te kunnen blijven betalen zat bij de twee erg hoog. Paul was altijd in de keuken te vinden en Kirsten werkte, naast in het restaurant, veel vanuit huis. Om het allemaal te kunnen draaien waren natuurlijk meer mensen nodig. ,,Daarin hadden we al gesaneerd’’, verklaart Paul, ,,met minder mensen konden we echter ook niet de kwaliteit halen die we graag wilden en het bleef ook moeilijk.’’ Gelukkig heeft het merendeel van het personeel al elders weer een plekje gevonden. Dat is zichtbaar een geruststelling voor de twee. Het faillissement hebben ze zelf voor hun eigen BV aangevraagd. ,,Het geeft duidelijkheid en je benadeelt zo min mogelijk mensen. Als je blijft doorgaan lopen de problemen alleen maar op’’, zegt Paul.
De sluiting van restaurant Liefferinks Rosbeijer ging als een lopend vuurtje door Leusden. Kirsten: ,,Daarom hebben we besloten het vorige week zelf kenbaar te maken. Vanaf dat moment kregen we veel reacties binnen. Per e-mail, via Facebook of anders. Veel mensen vinden het erg en zeggen ‘we stonden net op het punt weer te komen eten’. Maar ja, daar heb je nu niets meer aan natuurlijk.’’
Het klinkt een beetje verbitterd maar dat valt mee. Natuurlijk zijn Paul en Kirsten teleurgesteld, toch kijken positief terug. ,,Ja het is heel zuur’’, zegt Kirsten, ,,de weg als ondernemers is lang en de soms wordt je ook dubbel gestraft door de overheid.’’ ,,Maar we zijn onze gasten wel dankbaar voor vijf mooie jaren’’, benadrukt Paul. ,,En we deden ook leuke dingen zoals bijvoorbeeld ‘Proef Amersfoort’ en de ondernemersborrel. We probeerden ook anders te zijn dan anderen. Met andere gerechten op de kaart of op een andere manier klaar gemaakt.’’
,,Ja, we hadden ook de serviceclubs en deden het een en ander voor scholen,’’ vult Kirsten nog aan. Er werd duidelijk hard gewerkt bij Liefferinks maar het mocht blijkbaar niet baten. Nu zitten beiden thuis en zijn nog zonder concrete plannen voor de toekomst. Kirsten: ,,De mensen vragen wel ‘jullie beginnen toch wel weer iets nieuws?’ maar we moeten eerst opladen. Paul kreeg al snel de eerste aanbiedingen maar voorlopig heb ik eventjes mijn eigen chefkok in huis.’’
