Leusdenaar Siem Budding is een wereldtopper in de onbekende sport ‘Horseback Archery’

1 maart 2025 om 13:00 Paardensport

AMERSFOORT Bij toeval hoorde Siem Budding tijdens een bezoek aan een Middeleeuws festival in Park Schothorst over de sport Horseback Archery, oftewel ‘boogschieten te paard’. Als ventje van twaalf wist hij op dat moment al ‘hierin wil ik ooit de beste van de wereld worden.’ In september staat de nu 20-jarige Leusdenaar op het WK in Tennessee. ,,Ik doe deze sport uit passie, maar op het WK wil ik heel graag eerste worden.’’

Als kind speelde Siem Budding graag in het bos. ,,Paardrijden en boogschieten vond ik leuk om te doen. Voor Sinterklaas vroeg ik een boog. Die kreeg ik, maar mijn ouders wilden niet dat ik in de tuin ging schieten en zetten me op een boogschietersclub. Na een tijdje begon ik het boogschieten saai te vinden en miste ik de uitdaging. Ik was er ook niet heel goed in.’’

Daar kwam verandering in toen Budding met zijn ouders naar een Middeleeuws festival ging in Park Schothorst. ,,Daar vertelde ik aan iemand dat ik pony had gereden en aan boogschieten had gedaan’’, weet Budding nog heel goed. ,,’Dan moet je naar Hongarije gaan’, vertelde die man me. Daar doen ze aan boogschieten te paard. Van die sport had ik echt nog nooit gehoord, maar ik was meteen enthousiast en dacht: ‘hierin wil ik de beste van de wereld worden.’ Ik weet eigenlijk niet waarom ik dat dacht, want met ponyrijden was ik ook al gestopt. In een bak rijden was gewoon niet mijn ding. Maar boogschieten te paard is veel spectaculairder.’’

,,Thuis zijn mijn ouders op internet informatie gaan opzoeken over deze sport. Zij vonden ook wel dat het iets voor mij was. In Nederland was er toen één club waar je dit kon beoefenen, maar zij deden dat maar één keer in de twee maanden. Daarom besloten we toen om op vakantie te gaan naar Hongarije.’’

Foto: Jacomina Schoeman

,,Daar was in die zomer een grote internationale wedstrijd. Vooraf hebben we geregeld dat ik mee kon doen met het trainingskamp dat daar gehouden werd. Zo kon ik het ervaren en de sport leren. In Hongarije heb ik mijn eerste pijl vanaf de rug van een paard geschoten.’’

,,Het was echt drillen tijdens dat trainingskamp. Als je slecht schoot moest je voor straf push ups doen. Ik ben linkshandig en dat maakte het nog lastiger om te doen. Eigenlijk kon ik er in het begin heel weinig van en zag het er heel komisch uit wat ik deed. Toch vond ik het enorm gaaf en wilde ik er in doorgaan.’’

MEZELF AANLEREN

Terug in Nederland overtuigde hij de eigenaresse van de manage in Maarsbergen waar hij toen reed om te mogen oefenen. ,,Er was geen trainer in Nederland die me kon helpen, dus ik moest het mezelf aanleren. Later ben ik teruggegaan naar Hongarije en heb ik het echt geleerd.’’

Foto: Jacomina Schoeman

Budding is zo gedreven dat hij nu zelf trainer is geworden en er zelfs zijn werk van gemaakt heeft. ,,Ik heb een opleiding tot paardrij-instructeur gevolgd en via trainers uit de hele wereld mijn kennis opgedaan zodat ik zelf les kan geven. Elk weekeinde in Nederland geef ik wel ergens les en onlangs was ik zelfs in Engeland om daar een clinic te geven en ik heb ook wel eens een clinic in Zuid Afrika gegeven.’’

Al na twee jaar deed hij mee aan zijn eerste WK en werd knap veertiende. ,,Het WK erna ging niet door vanwege corona. Dat was heel jammer want in dat jaar had ik al mijn wedstrijden gewonnen, zowel bij de jeugd als de senioren. In september is er weer een WK, in Tennessee in de VS. Op de wereldranglijst sta ik tweede achter een jongen uit Frankrijk. Het zal tussen ons gaan wie er wereldkampioen wordt.’’

De tweevoudig Europees kampioen is dagelijks met zijn sport bezig. ,,Boogschieten te paard is een combinatie van twee lastige sporten. Het vergt een hechte samenwerking en vertrouwen tussen mens en paard. Bij wedstrijden komt het aan op een combinatie van tijd, snelheid van het paard en het aantal punten dat je maakt. Zelf heb ik twee paarden waarop ik in Nederland rijd, maar die gaan niet mee naar de wedstrijden. Dat is te duur. Je rijdt dan altijd op een paard die beschikbaar is gesteld door de organisatie. Dat is ook altijd even wennen.’’

DIT IS ECHT MIJN LEVEN

,,Ik zeg steeds dat ik graag wereldkampioen wil worden. Het belangrijkste voor mij is dat ik het nog steeds een geweldig leuke sport vind. Dit is echt mijn leven en ik ga er mee door zolang ik dit kan blijven doen.’’