‘Niet te geloven dat je dit meemaakt’
25 mei 2011 om 00:00 NieuwsInmiddels is de woning aan de Ansfriduslaan verkocht. Op 1 juni vindt de overdracht plaats. Als noodoplossing kan de vrouw voorlopig met twee minderjarige kinderen onderdak krijgen op zolder bij een zus in Scherpenzeel. Haar oudste dochter gaat tijdelijk wonen bij een vriendin in Leusden. ,,Het is praktisch niet te doen. Een van mijn kinderen zit in Leusden op school, een ander kind in Amersfoort en ik werk ook veertig uur.’’
door John Spijkerman
Sinds 5 februari 2010 staat de vrouw ingeschreven bij de WSL. ,,Ik kreeg te horen bij WSL dat zodra de scheiding rond was ik urgentie kon aanvragen.’’ Zo’n urgentieverklaring kan worden afgegeven op grond van sociale, financiële of medische redenen. De Leusdense vertelt dat een medewerker van de WSL haar zei dat zij aan alle sociale criteria voldeed om in aanmerking te komen voor een urgentieverklaring.
Te laat
Op 18 augustus 2010 werd de echtscheiding formeel uitgesproken. ,,Na de uitspraak van de rechter moest ik binnen zes weken urgentie aanvragen.’’ Vanwege problemen die samenhingen met de scheiding, zegt de vrouw twee dagen te laat te zijn geweest met haar aanvraag. ,,Ik heb op 1 oktober de leges betaald, maar dat had op 29 september moeten gebeuren.’’ Haar urgentieaanvraag op grond van sociale criteria werd vervolgens door de urgentiecommissie afgewezen. ,,Wel kreeg ik een uitnodiging om mijn aanvraag op grond van financiële criteria toe te lichten.’’ Ze vertelt dat ze daar op 22 november 2010 haar verhaal mocht doen, maar haar aanvraag voor een urgentieverklaring vanwege financiële gronden werd ook afgewezen. ,,Ze zeiden: ‘Het is een vervelende situatie maar u zit niet onder het minimum’.’’
De vrouw ging bij de gemeente in bezwaar tegen de afwijzing door de urgentiecommissie. ,,De urgentiecommissie gaat voorbij aan het feit dat mijn minderjarige kinderen niet de dupe mogen worden van van de beëindiging van de relatie van hun ouders’’, vindt de vrouw. Maar de beroep- en bezwaarcommissie van de gemeente stelde de urgentiecommissie in het gelijk. In overleg met haar advocaat besloot ze af te zien van een rechtzaak tegen deze beslissing. ,,Er was een kans dat de uitspraak hetzelfde zou zijn.’’
Ellen Caarels van is accountmanager vastgoed en bewonerszaken bij WSL. Zij vertelt dat WSL in deze kwestie het oordeel van de urgentiecommissie volgt en niet op eigen initiatief opereert. In de urgentiecommissie zitten mensen die worden benoemd door de gemeente en WSL. ,,Vorig jaar zijn er 24 urgentieverklaringen afgegeven.’’ Mensen met een urgentieverklaring krijgen voorrang bij de toewijzing van een woning. Zij vertelt dat binnen zes weken nadat een scheiding is uitgesproken, een urgentieaanvraag moet zijn ingediend. ,,Daar wordt niet van afgeweken. Er zijn regels. Als u zich inschrijft voor een cursus zit daar ook een deadline aan.’’ Volgens Caarels ligt de situatie van de vrouw ‘veel gecompliceerder’ dan nu wordt verteld. ,,Het heeft meerdere kanten. Het is niet zomaar rücksichtslos afgewezen. Maar ik kan er geen uitspraken over doen.’’
Nieuwe aanvraag
Als omstandigheden wijzigen, kunnen mensen opnieuw een aanvraag indienen voor een urgentieverklaring. De Leusdense vrouw maakt van deze mogelijkheid gebruik, omdat ze inmiddels via de sociale dienst tot 31 mei 2011 een woonkostentoeslag ontvangt. ,,En bij een woonkostentoeslag krijg je een een urgentie’’, stelt ze. Vorige week donderdag heeft de vrouw bij de WSL een nieuwe aanvraag ingediend om een urgentieverklaring. De WSL heeft aangegeven op 30 mei te praten over haar urgentieaanvraag, maar zolang kan de vrouw niet meer wachten.
Na tussenkomst van een oud-medewerkster van het Sociaal Maatschappelijk Steunpunt (SMS) Leusden werd haar zaak maandag behandeld in het sociaal platform. Dat is een overlegorgaan met onder meer Riagg, GGD, WSL, gemeente, huisartsen en jeugdzorg. ,,Ze hebben maandag vergaderd over de situatie. Ik had gehoopt dat er wat gedaan zou worden, maar de WSL was heel star. Ze doen op 30 mei een uitspraak en niet eerder.’’ De vrouw hoopt niet dat haar hartekreet in de Leusderkrant.nl niet tegen haar zal worden gebruikt.
‘Wrang’, vindt ze het dat haar ex-man, zonder urgentieverklaring, na acht maanden een woning van de WSL kreeg toegewezen. De Leusdense vrouw realiseert zich dat mensen verantwoordelijk zijn voor keuzes die ze maken, maar had toch wat meer toeschietelijkheid verwacht van WSL. ,,Ik denk dat ze er zitten om zo min mogelijk urgentie uit te delen. Een woordvoerder van de WSL zei ‘Je situatie moet wel heel schrijnend zijn, willen wij urgentie geven. Ze zeiden ook: ‘Wij hebben niet gezegd dat u uw woning moet verkopen.’’
Steunbetuiging
Op de site van de Leusderkrant.nl schrijft de buurman van de vrouw een steunbetuiging. Hij hoopt dat die steunbetuiging ook wordt gelezen door iemand van de gemeente Leusden en de woningstichting Leusden.. ,,En dat die dan denkt in dit dorp moeten we deze mensen helpen, dat hebben we voorheen ook met onze asielzoekers gedaan en dat is allemaal in goede harmonie gegaan. In onze straat hopen wij dat dit snel tot een goed einde komt.’’
De vrouw vindt het belangrijk dat het gezin een eigen plekje krijgt en dat het gezin bij elkaar kan blijven. ,,Er staat hier in de straat een huis leeg. Het hoeft niet ze groot te zijn. Je wilt je kinderen rust geven. In de vrije sector huren is voor mij geen optie. Het is niet te geloven dat je dit in Nederland meemaakt.’’, vindt de vrouw. ,,Wat ik hoop? Ik hoop dat ze me morgen morgen bellen. Ik heb er voor gekozen dit verhaal te vertellen omdat ik niet de laatste ben waarmee dit gebeurt.’’
Uit privacyoverwegingen is de naam van de vrouw niet genoemd in dit verhaal.
