Kathleen Ferrier in Zincafé

20 maart 2013 om 00:00 Voorlezen Nieuws

Wat waren jouw doelen en heb je die gerealiseerd?

‘Ik zie mijn bestaan niet als een zoektocht’ LEUSDEN - Dertien jaar geleden verscheen in de Leusder Krant een serie gesprekken over ‘Zin in het leven/zinvol leven’. In de komende maanden verschijnt een nieuwe serie. Het eerste gesprek is met Kathleen Ferrier. Zij werd ook in 2000 geïnterviewd, nog voordat ze landelijk bekendheid kreeg als CDA Kamerlid. Haar huidige antwoorden werden opgetekend tijdens het Zincafé van maandag 12 maart.

Laat ik eerst even de spin Anansi noemen die in Surinaamse verhalen een grote rol speelt. Die spin kon met zijn listigheid en geestkracht zelfs de sterkste de baas zijn en is het enige dier dat kan verbinden, draden spinnen tussen mensen, maar ook tussen hemel en aarde verbinden. Voor mij zijn beide aspecten belangrijk. Ik zie mijn bestaan niet als zoektocht, maar als een opdracht: strijden tegen onrecht en ellende in de wereld. Ik zag veel onrecht op de plekken waar ik woonde, in Chili en Brazilië, maar ook in Nederland.

Hoe was in elke levensfase de balans tussen werk, gezin en familie?

Ik groeide op in Suriname en Nederland en heb goede herinneringen aan de warmte van mijn ouderlijk gezin. Na mijn studie volgde ik mijn man naar Chili. We waren er tijdens de dictatuur van Pinochet. We hadden het voorrecht mee te maken hoe het Chileense volk zelf in een volksstemming de Generaal naar huis stuurde. Daarna woonden we in São Paulo, Brazilië.

De kinderen groeiden op in een wijk met hekken en tralies voor de ramen. Toen we in Nederland logeerden vroeg mijn zoon of dat niet gevaarlijk was, een voordeur van glas. We gunden ze een veiliger omgeving en kwamen in 1994 terug in Nederland. Nu studeren ze. Via mijn werk voor SKIN, de vereniging van migrantenkerken, kwam ik in contact met CDA-vrouwen. Ik schreef mee aan het partijprogramma en in 2002 vroegen ze me voor de Tweede Kamer. Ik ben 10 jaar parlementariër geweest. Dat vond ik genoeg. We gaan nu naar China. Ik ga samen met mijn man naar Hong Kong. Heel interessant om juist nu, nu dit land zo in opkomst is, een aantal jaren in China te wonen.

Welke drijfveren kenschetsen je leven?

Emancipatie: opkomen voor achterstandsgroepen. Dus niet alleen emancipatie van de vrouw, maar ook van allerlei minderheden, vluchtelingen, asielzoekers. In Nederland zie ik dat mensen van een andere cultuur vaak alleen maar getolereerd worden. Er is geen wezenlijke interesse. Als je samen dingen gaat doen, merk je hoeveel je van elkaar kunt leren. Solidariteit: daar heb ik ook in mijn politieke carrière voor willen staan. Tenslotte, de manier waarop we met onze planeet omgaan. Daar moet een cultuuromslag komen Ik realiseer me overigens wel, dat dit nu in China ook gaat spelen.

Welke rol speelt levensovertuiging in je leven?

Anansi heeft die draad tussen hemel en aarde. Die draad is belangrijk voor mij. In migrantenkerken zag ik in hoe diversiteit een enorme bron van kracht kan zijn.

Hoe zou je als tachtiger op je leven willen terugkijken?

Dan hoop ik te zien dat ik een positieve bijdrage geleverd heb aan meer gerechtigheid in onze wereld en gelijke kansen voor iedereen.

Kathleen geeft de fakkel door aan Martha ten Bokkel Huinink. Het gesprek met haar verschijnt over een maand.