Afbeelding
Pixabay
Column

Mei-meringen

Column Knipoogje

De viering van 5 mei zet mij altijd even stil. Misschien is het de nagalm van de stilte op 4 mei of zijn het de oorlogsherinneringen in het algemeen die juist in deze periode nadrukkelijk tot ons komen via overlevenden en nabestaanden. Het geeft me kippenvel, maar maakt me ook warm bij het zien van de activiteiten die er in deze periode altijd worden georganiseerd in Leusden. De stille tocht en de vlaggen, de vlam en de braderie. Extra hartverwarmend zijn de armen die op dit moment worden geslagen om de oorlogsvluchtelingen uit Oekraïne. Leusden geeft ze – in alle bescheidenheid – een tijdelijk thuis. Mooi.

Iets anders.

Afgelopen weekend werd ik opnieuw stilgezet, omdat er iets te vieren viel. Het was de internationale dag van het naakt tuinieren en omdat mijn buren op dit soort dagen angstvallig binnenblijven, besloot ik de volkstuinders van Het Aardse Paradijs in Achterveld te bezoeken. Nota bene daar was geen adamskostuum te bekennen. Grote bloemkolen? Ook die vraag viel in slechte aarde. Op de fiets dan maar naar Eurofleur voor wat verse tuinwaar, maar helaas, van een viering was geen sprake en mijn gepaste feestkledij viel er niet in de smaak. Wegwezen, bloterik! Ik zal u de ervaringen van een schurend zadel verder besparen.

Nota bene daar was geen adamskostuum te bekennen. Grote bloemkolen? Ook die vraag viel in slechte aarde

Het gebeurt me overigens vaker, zo’n naïef misverstandje. Zo houd ik me op zaterdag gedienstig (lees: met het verstand op nul) aan het boodschappenlijstje van mevrouw Bosmans. Nou, dan kan je in de Hamershof met de mond vol tanden komen te staan. Wanneer ik bij Ru-Vis een scholekster wil bestellen, bijvoorbeeld. Of de slager vraag naar zijn varkenspootjes, een pondje tenenkaas probeer te vinden bij De Kaaszaak en bij Multivlaai vier punten koeienvl…

Bij Jumbo viel mijn vrouw even later niets te verwijten. Daar overviel mij een klein stressmomentje, omdat het nasivlees op was. ‘Wokblokjes,’ zei de slager. Ook op. Help! Een vriendelijke dame verwees me, aan de grond genageld, naar de hamlappen op het andere schap, maar snijden moest ik zelf doen.

Over stilstand gesproken, komt u wel eens op de kruising Groene Zoom – Arnhemseweg? Dan moet de Citytree u zijn opgevallen. Dit creatieve mos-kunstwerk mét zitbankjes van de provincie Utrecht haalt fijnstof uit de lucht en geeft zuurstof terug, zo las ik terwijl ik gedwongen werd te wachten voor het rode licht. Op zich een duurzame gedachte, maar waarom moet ik hier, zelfs ’s nachts, twee seconden stoppen om vervolgens weer dieseldampen uit te stoten? Het heeft iets controversieels. Bovendien: door de ouderwetse detectielussen van deze verkeerslichten lijkt het verticale mostuintje het loodje te hebben gelegd. Daar kan zelfs geen blote tuinman iets aan doen. Dus als diezelfde provincie nou de lampjes aanpast, hoef ik er niet meer bij stil te staan en dan gaat die mosboom vanzelf weer ademen.

Marco Bosmans, bosmans@xmsnet.nl

advertentie