Mooi jaar voor Laura van der Heijden

22 december 2010 om 00:00 Voorlezen Sport

Donderdag 16 december om 18.00 uur landde het vliegtuig uit Noorwegen op Schiphol. Aan boord handbalinternational Laura van der Heijden. Opa Co Wethly, zelf voormalig handbalinternational, haalt haar op. Haar ouders zijn per auto nog onderweg van Noorwegen naar Leusden waar ze vrijdag aan het eind van de middag worden verwacht. ,,Het EK was een mooie belevenis. Ik heb veel gespeeld en ik heb ook wel goed gespeeld. Na de wedstrijd tegen Duitsland werd ik zelfs ‘man of the match’.” Het was Laura’s eerste grote toernooi met het Nederlands A-team. ,,We zijn twee weken in Noorwegen geweest, in Lillehammer en Larvik. Ik ben met jong Oranje wel zo lang op pad geweest, maar dit was toch anders. Er was meer belangstelling, bijvoorbeeld van de pers. Ik vond het hartstikke leuk. De wedstrijden waren ook zwaarder en de tegenstanders sterker en ook vaak ervarener. Onze gemiddelde leeftijd is 22,5. We zijn nog te lief. De tegenstanders waren vaak slimmer. De komende jaren willen we doorgroeien en nog beter presteren. In 2012 wordt het EK in Nederland gehouden. Het zou mooi zijn daar goed te presteren.”

LEUSDEN - Voor handbalster Laura van der Heijden (20) was 2010 een bijzonder succesvol jaar. Ze werd landskampioen met VOC Amsterdam, kreeg een gedroomde transfer naar de Duitse Bundesliga en deed met het Nederlands damesteam mee aan het EK in Noorwegen en Denemarken. Ze is net een dag terug uit Noorwegen als ze tijd maakt voor de verslaggeefster van deze krant, ‘thuis’ op de bank aan de Vlietsingel. door Christine Schut

Nederland werd op het EK uiteindelijk achtste. De beste prestatie die een Nederlands damesteam ooit tijdens een EK heeft neergezet.

,,Het zou mooi zijn als we in 2012 aan de Olympische Spelen in Londen mogen meedoen. Maar dat is nog een lang kwalificatietraject. Eerst moeten we ons volgend jaar zien te kwalificeren voor het WK. Dat is het eerstvolgende grote toernooi”, kijkt Laura vast vooruit.

Sinds augustus woont Laura in het Duitse Oldenburg waar ze bij de plaatselijke bundesligavereniging, de Duitse eredivisie, een contract heeft gekregen. ,,Ik heb het er erg naar mijn zin. Ik leer veel van de trainingen en van mijn medespelers. We spelen in grote hallen, vaak voor volle tribunes. Daarnaast moeten we van de club ook clinics verzorgen, dat vind ik hartstikke leuk om te doen. Naast het handbal studeer ik nog. Ik studeerde pedagogische wetenschappen in Groningen. Maar dit ging niet samen met handbal. Ik was teveel weg. Daarom ben ik daarmee gestopt. Ik wil nu studeren via internet, waarschijnlijk Sociaal Pedagogische Hulpverlening op HBO-niveau. Ik weet nog niet zeker wat ik later wil worden, ik denk dat ik met autistische kinderen wil gaan werken.”

In Oldenburg woont ze samen met collega-international Lois Abbingh in een appartement. ,,Ik speel vanaf het begin wel veel, maar de laatste tijd zelfs nog meer. Het gaat wel goed. We staan momenteel zesde in de competitie. We willen bij de eerste acht komen, omdat we dan via de play-offs nog kampioen kunnen worden. Ik train, een beetje afhankelijk van het competitieprogramma, eigenlijk wel elke dag. Vier dagen twee uur per dag en drie dagen vier uur per dag. In Duitsland gaan we met de bus naar uitwedstrijden. Naar de dichstbijzijnde vereniging zijn we twee uur onderweg, het verst weg zitten we acht uur in de bus. Vroeger, toen ik nog bij LHV speelde, vond ik Nieuwegein al een eind, kun je nagaan.

Ik mis mijn familie en vrienden wel. Maar Leusden zelf niet echt. Mijn familie komt regelmatig langs en met oud en nieuw komt een vriendin naar Oldenburg.”

LHV

LHV, de Leusder Handbalvereniging, waar Laura met handballen begon en ze tot haar dertiende heeft gespeeld, heeft nog steeds haar belangstelling. ,,Helaas heb ik niet veel tijd voor LHV. Ik kom namelijk niet vaak mee thuis. Dat vindt mijn moeder niet zo leuk. Mijn moeder belt mij vaak en komt ook vaak langs. Maar ik ben nu twintig. Anders was ik misschien ook het huis wel uitgeweest. Ze kon er aan wennen toen ik op Papendal zat en doordeweeks ook niet thuis woonde.”

Laura weet nog niet wanneer ze teruggaat naar Oldenburg. ,,Ik heb de trainer nog niet gesproken. Misschien moet ik maandag terug en anders Tweede Kerstdag. Kerstavond ben ik in ieder geval thuis in Leusden. Dan komen mijn opa’s en oma’s bij ons eten en Eerste Kerstdag ben ik hier thuis met mijn ouders en broertje Luuk.”

Succesvol jaar

Het was een succesvol jaar voor Laura. ,,Ik ben dit jaar voor het eerst landskampioen geworden met VOC. Dat was leuk. We hebben er het hele seizoen hard voor gewerkt, het is mooi dat je dan een prijs krijgt.” Ook werd Laura bekroond tot ‘beste rechter opbouwster van de eredivisie’.

En last but, zeker not least, werd ze in oktober Sportvrouw van het jaar in Leusden. ,,Ik heb de prijs goed gebruikt. Ik heb van de cheque een hardloopbroek gekocht en dikke winterlaarzen en een muts voor in Noorwegen.”

2011

,,Volgend jaar hoop ik dat we ons met het Nederlands team kwalificeren voor het WK. Daarnaast wil ik de tweede helft van de competitie goed presteren bij Oldenburg. We spelen ook nog mee in de Europa Cup, dus ook 2011 belooft een mooi jaar te worden.”