Bij walking soccer in Leusden gaan gezelligheid en gevaar prima samen

LEUSDEN ‘Levensgevaarlijk’ is het woord wat een aantal keer valt. Dit gaat niet over klifduiken of messen jongleren; het betreft ‘walking soccer’. Eén van de regels van walking soccer is dat de bal niet al te hoog geschoten mag worden. Dat lukt niet altijd en eindigt vaak in ‘levensgevaarlijke situaties’, zegt een deelnemer lacherig.

door Daniel Rahimiyan/Zuid in zicht

Iedere vrijdagochtend om 9.30 uur bij de voetbalclub Roda ’46 wordt er walking soccer gespeeld. Iedereen mag in principe meedoen, maar het is wel gericht op senioren. Er wordt een uurtje gevoetbald in een partijvorm. Daarna is er nog een befaamde derde helft waar de deelnemers koffiedrinken met elkaar.

WALKING SOCCER

,,Het voetballen zelf is niet de hoogste prioriteit”, vertelt ook deelnemer Richard. ,,Ik doe het echt voor de gezelligheid en niet per se voor het voetballen.” Richard moest op 19-jarige leeftijd vroegtijdig stoppen met voetballen door een kniebreuk. ,,Ik kan daardoor niet echt hard meer lopen en sta daarom op doel”, vertelt hij.

Het partijtje zelf gaat er gewaagd aan toe. Beide teams creëren kansen en soms heeft het overtikken naar elkaar wel iets weg van de befaamde ‘tiki-taka’ stijl van voetbalclub Barcelona. Uw verslaggever moet het vooral hebben van de ruimtes zoeken, want snelle technische trucjes zijn niet echt de bedoeling bij het zogeheten ‘walking’ soccer.

Ikzelf heb vooral een goede link met mijn teamgenoot Arjan. Hij weet mij vaak te vinden in de ruimtes en als er geen andere optie mogelijk is om de bal te passen, staat hij bijna altijd vrij. Arjan is met zijn 57 jaar één van de jongste deelnemers. Hij vertelt dat hij de ziekte van Parkinson heeft. ,,Het enige wat dit proces kan vertragen, is bewegen”, zegt hij. ,,Dit uurtje in de week betekent heel veel voor mij en ik kijk er ook echt naar uit, want het heeft sociaal gezien ook een belangrijke functie.”

‘IK WERD ER ECHT BIJ GETROKKEN’

Arjan trof het walking soccer op internet aan en besloot te gaan kijken, vertelt hij terwijl we ons beiden even afzonderen van het spel. ,,Ik stond aan het hek te kijken en toen werd er gelijk gevraagd of ik mee wilde spelen, dat heb ik toen even afgehouden. Toen de vraag kwam of ik wel mee koffie kwam drinken, heb ik wel ‘ja’ gezegd. Ik ging alleen maar om te kijken, maar ik werd er echt bijgetrokken,” vertelt hij.

Wanneer we teruglopen van het interviewtje horen we dat het inmiddels 3-2 staat, waar het voorheen nog maar 1-1 stond. Het partijtje lag dus veel meer open en dat zette zich ook tot het einde voort. Ik kom zelf nauwelijks tot kansen, maar als er een corner wordt genomen, zie ik wel een mogelijkheid. Door in de ruimte te lopen, de bal aan te nemen en de bal via het been van een tegenstander het doeltje in te werken, scoor ik de 5-5. De slotminuten gaan in en beide teams weten nog een doelpunt te maken, waardoor het partijtje eindigt met 6-6.

BUURTSPORTCOACH ALS SCHEIDSRECHTER

Walking soccer kan natuurlijk niet gespeeld worden zonder iemand die het regelt. Maar Chris ter Maten is buurtsportcoach en staat iedere vrijdagochtend op het veld om het sportieve uurtje te begeleiden. Hij leidt het voetballen al zo’n acht jaar. ,,Vanuit de gemeente is dit destijds opgezet en ze zochten iemand die de kar wilde trekken. Ik voetbal zelf al mijn hele leven en ik kan goed met alle generaties overweg, dus het was een leuke combinatie voor me. Ik heb er eigenlijk vanaf dag één al veel plezier in. Als ik dit werk niet meer doe, zou ik het bij wijze van spreken vrijwillig willen doen, omdat het zo’n mooie en leuke groep is.” 

Ter Maten ziet ook wat het uurtje voetballen voor de deelnemers betekent. ,,Het voetballen is leuk, maar het belangrijkste is natuurlijk het contact en het plezier met elkaar.” Het mooiste aan walking soccer vindt hij de vriendschappen die ontstaan: ,,Iedereen is welkom, iedereen hoort erbij en iedereen kijkt naar elkaar om. En de gezelligheid samen is ook niet onbelangrijk natuurlijk.”

Dit artikel kwam tot stand in samenwerking met Zuid in Zicht: een journalistieke pop-up redactie van de Christelijke Hogeschool Ede die elke vrijdag te is vinden bij buurtrestaurant Maxima’s. ,,Wij horen graag van jullie wat jullie willen lezen, kijken of luisteren”, aldus Anne Vader, Guido Simonse, Sheva Gerrits, Joëlle Alblas, Daniel Rahimiyan en Sofie van der Molen.
Benieuwd naar meer? De redactie is te volgen op Instagram (@zuidinzicht_leusden) en Facebook (@Zuid in Zicht).