Vierdaagse voor veertigste keer

25 juli 2012 om 00:00 Voorlezen Nieuws

De gepensioneerde militair begon op zestienjarige leeftijd voor het eerst met de Nijmeegse vierdaagse. Komende zaterdag wordt Kroeze achtenzestig en kan hij terug kijken op een bijzondere prestatie. Niet dat hij nu stopt met wandelen, Kroeze: ,,Je loopt uiteindelijk toch voor je plezier, ik heb altijd voor m’n plezier gelopen maar vroeger was het meer prestatie gericht.’’

Gerrit Kroeze: ‘Het is toch een weekje vakantie’ ACHTERVELD - De wegen in en rondom Nijmegen moet hij inmiddels wel als zijn eigen broekzak kennen. Gerrit Kroeze liep vorige week voor de veertigste keer de Nijmeegse vierdaagse. Daarmee voegt hij zich bij een bijzondere groep deelnemers. Er zijn er immers niet veel die de vierdaagse veertig keer liepen. ,,Nee, dat zijn er maar enkele honderden,’’ vertelt Kroeze.

door Arnoud J. Spaaij

Meer dan veertig jaar geleden was Gerrit Kroeze al lid van de wandelvereniging in Aalbergen. Kroeze liep de Vierdaagse al een paar jaar als burger toen hij in militaire dienst trad. ,,Vanaf toen heb ik vrijwel altijd als militair meegelopen. Dat was dus vijftig kilometer of, en dat heb ik ook een aantal jaar gedaan, veertig kilometer met bepakking.’’

Sportief

Kroeze was op meerdere terreinen een sportieve man. Hij was lange tijd marathonschaatser en wielrenner. Na veertig keer de Nijmeegse Vierdaagse lijkt hij het niet meer bijzonder te vinden maar schijn bedriegt. Hij heeft in al die jaren wel het een en ander meegemaakt. Zo verscheen hij eens op de landelijke televisie met een nat hoofd omdat hij bij warm weer zich heerlijk had gekoeld bij een brandweerauto. En verbleef hij op alle mogelijke manieren in Nijmegen. Tegenwoordig in een hotel. ,,Dat bevalt me uitstekend,’’ glimlacht Kroeze, ,,en met de iets kortere afstand van veertig kilometer die op mijn leeftijd gelopen mag worden kan ik mooi op m’n gemak ‘s morgens ontbijten. Het is toch een weekje vakantie.’’

De organisatie in Nijmegen is uitstekend en de mensen daar zijn dan ook heel goed op de hoogte van het aantal dat een wandelaar meegelopen heeft. Kroeze: ,,Ze doen er wel wat mee. Ze weten precies hoe het er voor staat. Je hoort met veertig keer lopen toch bij een bepaalde club. Ze maken dan ook een praatje met je en grappen over de speciaal voor jou extra opgepoetste medaille.’’ Die medaille schittert inderdaad in de zon als Gerrit kroeze hem toont: ,,Over een paar dagen ontvang ik ook nog per post het bijbehorende certificaat.’’

Als prestatie heeft Kroeze de Vierdaagse nooit als zwaar ervaren. ,,Nee, Amsterdam Leeuwarden,’’ zo zegt hij met een nooit verdwenen Twentse tongval, ,,Dat is extreem. Honderdvijftig kilometer in vierentwintig uur. Je moet dan de eerste tachtig kilometer bij de groep blijven die zo’n zeven en een halve kilometer per uur loopt. Dan moet je haast rennen om het bij te houden.’’ Het heeft diepe indruk achtergelaten.

Kroeze’s zoon Robert liep dit jaar voor het eerst met de Vierdaagse mee. ,,Ja, mijn kinderen en kleinkinderen zijn ook tamelijk sportief,’’ legt Kroeze trots uit. ,Vooral met fietsen, afgelopen week streed kleinzoon Danny nog mee in de Tour de Junior in Achterveld.’’ Het goede voorbeeld van opa heeft zijn vruchten afgeworpen.