Afbeelding
pixabay
Column

Reisvrees

Column Knipoogje

Het zijn verwarrende zomerdagen. Zo willen we stappen tot in de kleine uurtjes of reizen naar groene, verre landen en zo zet de Delta-variant ons weer terug bij af. Code rood. In dat corona-kader rest ons niets anders dan het onzekere voor het zekere te nemen.

Op het gevaar af u te beledigen of teleur te stellen, deel ik in dit kolommetje graag mijn houvast. Nee, ik ben geen Hugo de Jonge en al helemaal geen Jaap van Dissel, maar aan de vooravond van de schoolvakantie is ‘op de plaats rust’ misschien ook deze zomer weer het beste devies. De woonplaats, om precies te zijn. Ja, beste lezer, een zomervakantie in en om het huis. Op de wereldkaart in huize Bosmans zijn de afgelopen jaren tientallen vlaggetjes geprikt, van Reykjavik tot Chicago. En hoewel ik van (vrijwel) iedere reis heb genoten, sloop er steevast ook onrust in mijn koffer. Dus terwijl ik ver(der) van huis de mooiste dingen zag, lekkerste dingen at en gekste avonturen beleefde, knaagde er iets unheimisch. Dan kon dat hotelmatras nog zo lekker liggen, zorgjes hielden mij wakker. Sterker nog, ik telde geen schaapjes voor de nachtrust, maar daagjes tot de terugreis. Vreemd dat deze heimweeïge hypochondrie met de jaren sterker lijkt te worden.

Over de missie zijn ze het eens: we moeten weer uit in Leusden, want Leusden is leuk

Het is mede daarom dat ik, op een incidentele persreis na, de vakanties liever in eigen land geniet – en het liefst ook nog in eigen bed. Mevrouw Bosmans heeft zich daarbij neergelegd en de kinderen, die ‘die ouwe’ voor gek verklaren, zijn enkele jaren geleden al afgehaakt, vakantie-technisch gesproken. Immers, je bent jong en je reist wat, waarbij ze zich ook door alle coronaverwarring niet gek laten maken. Geprikt en bezakt trekken zij hun eigen plan. Doei, pap!

En die ouwe pap zit thuis, in het bruisende Leusden. Hoezo niets te doen? Zo besnuffelde ik afgelopen zondag het erf van Jet en Sien in Stoutenburg. Hun Stoutenburg Fair telde drie kramen met tweedehands meuk, wat met een Engelse (vintage) of Franse (brocante) naam trouwens veel romantischer klinkt, net als retro in het Latijn. Te hopen valt dat de jaarlijkse kofferbakmarkten op De Nieuwe Plantage deze zomer meer rommel en rommelaars trekken, zegt mijn vrouw. 

Ondertussen ging mijn verlangen uit naar de Cultuurweek Leusden, die zaterdag zou beginnen, maar de enige die (er)uit kan in Leusden is de stekker. De Tuin, de bieb, het Fort en Scholen in de Kunst stonden te popelen, maar corona zit ze nog steeds dwars. Spijtig, want juist die kleinere podia en instellingen bieden die onbegrensde mogelijkheid om binnen onze eigen habitat iets moois, lekkers of geks te beleven, terwijl je daarna gewoon in je eigen bed kunt stappen. Het is niet anders. Ik wens u een goed cultuurboek toe en een rijke reisfantasie, via Walstro, Agnietenhove, de Pater Stormstraat en andere droomlanden. Welterusten.

Marco Bosmans, bosmans@xmsnet.nl.

advertentie
advertentie