Lentekriebels

Alweer een week voorbij. En (helaas) alweer een week van Vladimir Poetin en Volodymyr Zelensky, maar ook van Louis ‘Tod oder Gladiolen’ van Gaal en Marc ‘Manneke Pik’ Overmars. Max Verstappen sloeg zijn slag in Saoedi-Arabië, Will Smith op het podium van de Oscaruitreiking en Piet Paulusma slaat ons tegenwoordig gade vanaf de – voor hem – allermooiste plek, na Harlingen.

Geen van deze nieuwsmakers heeft iets met Leusden van doen. Nou ja, indirect natuurlijk wel, want ook Leusden leeft mee met Oekraïne en ik weet dat veel Leusdenaren hebben gekeken naar Oranje, de Formule 1 en het boksen in Hollywood. Vooruit, weerman Piet is van Friese makelij, maar hij was, na ‘onze’ John Bernard (84) wel de leukste weerman van heel Nederland. Zijn dood was voor velen een verrassing en voor intimi natuurlijk erg verdrietig, maar toch zie ik hierin ook poëzie. Ik hoop oprecht dat hij zich in de machinekamer tussen de weergoden nu eindelijk eens mag bemoeien met het Hollandse klimaat. Piet mocht dan dol zijn op de extremiteiten en het liefst met zijn kop in de storm staan, hij was ook begaan met het klimaat. Wellicht kan hij boven een beetje aan de knoppen draaien, zodat de regen hier voortaan ’s nachts valt, sneeuw wat minder glad wordt en we begin 2026 de ijzers weer eens kunnen onderbinden voor een Elfstedentocht. Ik vermoed dat zijn oud-collega Bernard daarmee instemt.

Wellicht kan hij boven een beetje aan de knoppen draaien, zodat de regen hier voortaan ’s nachts valt, sneeuw wat minder glad wordt en we begin 2026 de ijzers weer eens kunnen onderbinden

Ondertussen hebben wij ons deze week een verkoeling moeten laten welgevallen. Na een paar vroege lenteweken is de temperatuur onderuit gezakt. Spijtig, maar ik heb afgelopen weekend gelukkig nog wat zonne-energie opgeslagen. De lente prikkelt al mijn zintuigen, als ik eerlijk ben. Ik hoor vroege vogels bij het opstaan, zie Chinese klokjes in de voortuin, knuffelde lammetjes bij Groot Zandbrink en smulde van boerenburgers van Tussen de Hagen in Stoutenburg. Puur natuur, puur genieten.

Om nog maar te zwijgen over het fynste ys op De Biezenkamp, want dat is er ook weer. Niet te geloven eigenlijk, dat die rauwe melk ’s morgens om zes uur uit een Leusder koe komt, om elf uur gepasteuriseerd wordt en om twaalf uur gedraaid, zodat ik om 15.10 uur likkend in het zonnetje zit.

Er is trouwens niet alleen een week, maar ook een jaar voorbij. Mevrouw Bosmans en ik vieren vandaag onze trouwdag. Lang en gelukkig? Ach, 28 jaar alweer, dus niets nieuws onder de lentezon. We houden het derhalve bij een hapje, een bloempje en een kusje. Mevrouw Bosmans heeft, met het ingaan van de zomertijd, overigens ook de lente in haar bol. In haar vingers, beter gezegd, want bij haar zijn het niet de zintuigen die geprikkeld worden, maar hormonen en zenuwen. In alle eerlijkheid: die zenuwen krijgt ze van mij, samen met de emmer, zeem en stofdoek. Tijd voor de voorjaarsschoonmaak, schat!

En jij ook gefeliciteerd. Met mij.

Marco Bosmans, bosmans@xmsnet.nl