Parkeergebod

Uno, dos, tres en ze waren alweer voorbij, de renners van de Vuelta. Zoef. En de bijbehorende toeterkaravaan van de sponsoren niet te vergeten. Het kost wat, maar dan heb je ook… Ehh.. ja, wat heb je dan eigenlijk? Een paar Spaanse welkomstbordjes, enkele gezellige activiteiten en een lekkere paella.

Ik wil zeker geen fiësta-pooper zijn, maar moet toch een kleine kanttekening plaatsen bij dit internationale evenement, als het gaat om argument en rendement. In mijn ogen wilde Utrecht zichzelf op de kaart zetten met een unieke drieslag, na het gastheerschap voor de Tour de France en de Giro d’Italia. Ze sleepte de provincie en een handjevol regiogemeenten mee in haar Spaanse egotrip en zo stonden wij erbij en keken we ernaar, afgelopen zaterdag.
Zowaar bleek de Spaanse griep ook in Leusden besmettelijk en werden passende activiteiten met het nodige tangovuur uit de grond gestampt. Hulde! Het heeft niet alleen krachten gebundeld, maar ook inwoners bijeen gebracht rond een muziekpodium en paella-pan. Bedankt, Utrecht. Zo eerlijk moet ik ook zijn.

Nu de Ronde van Spanje daadwerkelijk weer van Spanje is en het Vuelta-vuur is gedoofd, moet Leusden de fietswerkelijkheid slikken. Wij staan dit jaar slechts op de 34ste plaats in de top-100 van beste Nederlandse fietsgemeenten. Ai. Laat ik van de tweewieler dan even doorschakelen naar de vierwieler. De gemeente lijkt namelijk meer en meer te worstelen met de planologie van een halve eeuw geleden. Hoe autovriendelijk is Leusden?

Leusden was een groeigemeente in de jaren ‘70 en ‘80. Nieuwe wijken schoten als paddenstoelen uit de weilanden; keurige rijtjes met huisjes, boompjes en beestjes. Zo werd onder meer de grootste woonwijk met de goedkoopste woningen ontwikkeld: Groenhouten. Ik schrijf het met enig jeugdsentiment.

Anno 2022 is Groenhouten met recht nog steeds groen, maar niet alles is meegegroeid met de tijd. Had de gemiddelde Groenhouter in 1975 nog 0,8 auto voor zijn deur, nu is dat 1,7 en bovendien: een beetje SUV telt al voor twee. U begrijpt: veel wijkbewoners lopen te hoop tegen straatkrapte. Ze komen klinkers tekort en zitten klem tussen wal en schip. Of tussen winkels en school, eigenlijk. Hamershof heeft immers betaald parkeren ingevoerd, terwijl Het Kompas al meer dan genoeg verkeersbewegingen door de wijk veroorzaakt. Daarnaast plant de gemeente her en der verbodsborden: opdat wij niet zullen parkeren.

Het is heel begrijpelijk dat grootgrondbezitter Pon zijn parkeerplaatsen op orde heeft, maar behalve bedrijven hebben ook burgers wensen. Er is nood aan de man en de vraag is of de gemeente een beetje wil meebewegen, want tot op heden krijgt de buurt nul op rekest. Is parkeerbeheer hiervoor de juiste afdeling? Dan stel ik voor dat burgers en beheerders om tafel gaan, onder het genot van een lekker tapasje.

Marco Bosmans, bosmans@xmsnet.nl