Sterreporter

Het heeft het gilde van de Franse smaakmeesters deze week behaagd om weer flink wat sterren over de Nederlandse horeca uit te strooien. Jammer genoeg viel er in deze regio niets te vieren. Voorafgaand aan de regen was aan mij de eer om de grillen van het Michelin-keurkorps te duiden voor Omroep Max, AD, ND en RTV Utrecht. Ja, uw wekelijkse kantlijnschrijver heeft meer journalistieke petten in de aanbieding.

Fijnproeven en -schrijven, ik doe het graag, uit liefde voor het horeca-vak. Het is daarom ook dat ik voor de genoemde kranten regelmatig keukens bezoek en aan tafels schuif om me te laten verrassen en verwennen. Soms lukt dat, soms niet. Het is hoe dan ook fascinerend hoeveel handen en arbeid er aan te pas komen om u en mij dagelijks van een avondmaal te voorzien. Zelfs wanneer u vanavond uw eigen kostje bij elkaar kookt: dat lekkers was eens de verse vangst of oogst van een willekeurige visser, teler, bakker of boer. En nu ligt het, na een liefdevolle bereiding, zomaar hapklaar op tafel. Geniet u de maaltijd in een restaurant, dan zaten er nóg meer handen aan uw bord.

We maken er het beste van, zogezegd. En in het restaurant maken zíj er het beste van

Het intrigeert mij dat we die dagelijkse levensbehoefte zoveel liefde en aandacht geven. We maken er het beste van, zogezegd. En in het restaurant maken zíj er het beste van. Voor u! Daarom beschouw ik het jaarlijks feestje van Michelin vooral als een collectieve ode aan de harde werkers in de horeca. Dankjewel voor jullie goede zorgen.

Een Michelinster verdien je overigens niet zomaar, laat staan twee of zelfs drie sterren. Het is de beloning voor een ultieme teamprestatie en een perfect totaalplaatje, met een bijpassend prijskaartje. Deze hogeschool-brigades zijn voor hun (w)etenschap en creakunde met vlag en wimpel geslaagd, en daarmee feliciteer ik ze van harte.

In Leusden moeten we het sinds Huize den Treek zonder sterrenkeukens doen, maar wordt hier minder hard gewerkt of minder liefde gegeven? Zeker niet! Ik zie het regelmatig met eigen ogen en ik proef het ook. Bras 73, Plan B, Four Seasons, De Roskam; ze geven hun liefde en lekkers, maar ambiëren geen ster. Mykonos en Kraton koken de sterren van de Griekse en Javaanse hemel, maar hun traditionele dis gaat (helaas) voorbij aan de neus van de Franse keurmeesters.

Even weg van de poeha en met alle respect voor de bekende bandenfirma, de allerbeste restaurants van Nederland vertegenwoordigen slechts een niche in de horecamarkt en laat die verhouding nou precies blijken te kloppen met de nationale inkomensverdeling. Voor Leusdense lekkerbekken ligt er dus een enorme middenmoot om van te genieten; van all-you-can-eat Heinde & Ver via proeflokaal De Munt tot fine dining BuitenHuis. In Leusden mag u de ster zijn. En mocht u daarbij trouwens mijn recensent-pet eens willen lenen: let vooral op lekker, lust en liefde.

Marco Bosmans, bosmans@xmsnet.nl.