'Het is belangrijk dat je op de eerste plaats partners van elkaar blijft. Doe daarom niet alles zelf, maar besteed uit wat kan.'
'Het is belangrijk dat je op de eerste plaats partners van elkaar blijft. Doe daarom niet alles zelf, maar besteed uit wat kan.' Ruby Beltman/Tjeplok
Verhalen van het dorp 5

Achtervelders Alie en Theo staan samen sterk, ook als de rollen omdraaien

11 oktober 2026 om 08:18 Mensen

ACHTERVELD Alie Osinga-Wijngaarden en Theo Kerkhof hebben elkaar op latere leeftijd leren kennen. Zij vertellen hun verhaal over rollen omdraaien, over mantelzorg geven en ontvangen, en over zelfredzaamheid.

Theo en ik zijn achttien jaar samen’,’ vertelt Osinga. ,,We hebben allebei onze partners verloren. Ik woonde in Vaessen, bij Apeldoorn. Via internet hebben we elkaar ontmoet en zo ben ik in Achterveld terecht gekomen. Daar ben ik hartelijk ontvangen. Een paar jaar geleden liep ik nog mee met de Wandelchallenge, deed ik aan yoga en gym, en fietsten we samen. Die tijd is helaas voorbij.’’

Bijna drie jaar geleden viel Osinga, eerst van haar fiets en daarna nog eens thuis van de trap. Zij vertelt: ,,Mijn rug zat helemaal in elkaar. Drie maanden heb ik in het ziekenhuis gelegen en gerevalideerd. Na de operatie had ik een hele stellage in mijn rug. Ik dacht werkelijk dat het niet goed zou komen. Ik kon nog niet eens aan het aanrecht staan.’’ Sindsdien hebben Osinga en Kerkhof de rollen in het huishouden omgedraaid. ,,Eerder kookte ik en nu vraag ik aan Theo wat we eten”, zegt Osinga met een lach. Naast het koken doet Kerkhof ook de rest van het huishouden en de tuin. ,,Theo was al huishoudelijk, omdat hij lang alleen heeft gewoond.’’

s Avonds kwam ik thuis in een koud en donker huis. Dat vond ik niets

ZORGEN VOOR EEN ANDER

Mantelzorg is Osinga en Kerkhof niet vreemd. Beiden hebben lange tijd voor hun partners gezorgd, toen zij ernstig ziek waren. Over die periode vertelt Kerkhof: ,,Ik was vrachtwagenchauffeur. Van mijn werkgever kreeg ik alle ruimte om voor mijn vrouw te zorgen. Zo kon ik switchen van de buitenlandse vracht naar de binnenlands vracht en ik kreeg vrij als dat nodig was. Van de directeur moest de planning daar rekening mee houden.’’ Na het overlijden van zijn vrouw stond hij er jaren alleen voor. ,,’s Avonds kwam ik thuis in een koud en donker huis. Dat vond ik niets. Mijn dochter heeft toen een tijdje ervoor gezorgd dat het licht en de verwarming aan waren en de gordijnen al dicht, als ik thuiskwam. Dat voelde beter.’’

(Artikel gaat verder onder de afbeelding).

Jan van Schip: ‘De derde helft is net zo belangrijk als het voetballen zelf.’ - Ruby Beltman/Tjeplok

HULP ACCEPTEREN

Osinga werkte 23 jaar in de thuiszorg. Over hulp en zorg krijgen van professionals en mantelzorgers zegt ze: ,,Hulp van een ander accepteren kan lastig zijn, en zeker van een vreemde in je eigen huis. Iemand doet het net even anders dan jijzelf. Dat kan zeker wennen zijn, maar geef de ander de ruimte om het op zijn of haar manier te doen.’’ En over mantelzorg voor je partner: ,,Het is belangrijk dat je op de eerste plaats partners van elkaar blijft. Doe daarom niet alles zelf, maar besteed uit wat kan. Zo hebben we extra hulp in de huishouding, die we zelf inhuren.’’ Kerkhof: ,,We doen wat we zelf kunnen. Professionele zorg hebben we niet nodig. Daar vragen we niet om. Een ander heeft die hulp vast harder nodig dan wij.’’

Verhalen van het dorp
In de gemeente Leusden zien mensen naar elkaar om en staan ze voor elkaar klaar. Zo zorgen ze ervoor dat iedereen kan meedoen. Dat geldt ook voor ouderen en mensen die zorg nodig hebben. Daarvan zijn vele voorbeelden, die het waard zijn om te delen. Deze serie Verhalen uit het dorp geeft een beeld van hoe inwoners van Achterveld en Stoutenburg zelf en samen met vrijwilligers en professionals invulling geven aan zorg en welzijn. De serie is tot stand gekomen met subsidie van het Ministerie van VWS in het kader van ‘Langer Zelfstandig Thuis Wonen’.

LEES OOK: De andere delen in de serie ‘Verhalen van het dorp’

Niet alleen de taakverdeling thuis veranderde. Kerkhof: ,,Ook het huis hebben we aangepast, met beugels in de wc, in de douche en langs de trappen. Een traplift hebben we niet, want die past niet. Daarom hebben we in het begin een bed in de woonkamer gezet. Later heeft Alie een manier gevonden, waarop ze zelf de trap op en af kan. Dat is gelijk een goede oefening voor haar.’’ Voor meer bewegingsoefeningen ging Osinga naar de fitness in gezondheidscentrum De Heelkom. Inmiddels sport ze weer bij Sport Society, de sportschool waar zij kwam voor haar valpartijen.

(Artikel gaat verder onder de afbeelding).

Jan van Schip: ‘Bij walking football gaat om beweging en gezelligheid.’ - Ruby Beltman/Tjeplok

Het valt niet mee om zoveel te moeten inleveren van wat je kunt

TIJD VOOR JEZELF

,,Het valt niet mee om zoveel te moeten inleveren van wat je kunt”, zegt Osinga in alle eerlijkheid. ,,Ik kan lang niet meer zoveel als voorheen. Wandelen, fietsen, winkelen of naar de Huishoudbeurs zijn er niet meer bij. Maar de drang en wil om onafhankelijk en zelfstandig te zijn, die zijn onverminderd groot. Toch klaag ik niet. We houden het nu meer bij feestjes en verjaardagen in de buurt.’’

,,Gelukkig gaat het steeds beter met m’n gezondheid. Langzaamaan pak ik weer een paar huishoudelijke taken op, die Theo van me had overgenomen. Een tijdje terug heb ik toch mijn rijbewijs verlengd; dat was verlopen toen ik 75 jaar werd en ik niet kon autorijden vanwege mijn rug. Na twee rijlessen rijd ik nu in een automaat. Wie had dat gedacht?’’

Osinga en Kerkhof hebben hun eigen hobby’s en bezigheden, en daarmee tijd voor zichzelf. Osinga gaat wekelijks naar cultureel centrum De Moespot. Daar schildert zij op dinsdagochtend samen met nog zo’n vijftien dames en heren, die toevallig allemaal ouder zijn dan zij. ,,Talent is niet nodig. Het gaat vooral om de gezelligheid.’’ Kerkhof zingt bij Shantykoor De Ankervelders. Regelmatig treedt hij met dit gezelschap op in de regio. Ook is hij vrijwilliger bij SV Achterveld. Twee ochtenden in de week is hij te vinden op de voetbalvereniging. Op vrijdag is hij de vaste gastheer bij het walking football.

Bewegen op leeftijd: walking football
Elke week komt een groepje van zo’n zestien dames en heren een uurtje bij sv Achterveld wandelvoetballen. Dat is een aangepaste vorm van voetbal speciaal voor ouderen. Het wordt gespeeld op een klein veld, rennen is niet toegestaan en de bal wordt laag overgespeeld. Bij walking football gaat om beweging en gezelligheid. De derde helft - een half uurtje met elkaar napraten in de kantine - is net zo belangrijk als het voetballen zelf. Iedereen die wil bewegen is welkom elke vrijdag van 10.00 tot 11.00 uur op het sportpark.
Meer informatie: coördinator Jan van Schip, tel. 06-27488754 of leusdeninbeweging.nl.

Afbeelding
Mail de redactie
Meld een correctie

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie