Column Peter Sneep: ‘Een naam van een boot mag je niet veranderen’

Laurens Heilbron

Een naam van een boot mag je niet veranderen. Dat brengt ongeluk en dat wil niemand. De naam van een huis verandert soms wel. In Rotterdam woonden we tegenover een huis dat plots El Paso heette. Het huis ernaast heette een paar jaar later opeens Palazzo di Pietro. Inderdaad: mijn ouders woonden een paar weken tegenover Pim Fortuyn. Op de buurtbarbecue waar zij afscheid namen van het huis waarin ze 39 jaar hadden gewoond, kwam de overbuurman Pim kennismaken. Niemand wist toen dat hij korte tijd later bekend zou worden.

In Leusden veranderden onlangs twee bekende bedrijven van naam. Op de Hamersveldseweg heet de aloude winkel Laurens voortaan Toolbox IJzerwaren en Gereedschappen. De reden is begrijpelijk – naamgever Laurens Harbers is in 2021 overleden – maar ik vind het wel jammer. Nu is Laurens’ medewerker Kenneth de nieuwe eigenaar en hij veranderde de naam. Dat mag en er is niks mis mee, maar het is wel ietsies onpersoonlijker. Maar het blijft gelukkig dezelfde winkel. Ik kom er best vaak, want ze hebben er alles wat je nodig hebt. 

MOOIE NAAM

Daar komt bij dat ik de naam Laurens erg mooi vind. Het is een beetje onze familienaam. Mijn vader Jaap heette voluit Jacob Jan Lauwrens (met een sjieke w erin) en ik heb een zoon en paar neven en die als eerste of tweede naam Lauwrens of Lars hebben. In mijn middelbareschooltijd fietste ik in Rotterdam heel vaak langs de Sint-Laurenskerk. Die grootste kerk van de stad was alle dagen open en binnen stond een nieuw heel groot orgel waar ik als jonge orgelfan helemaal verliefd op was.

De andere naamsverandering raakt me ook. Tot voor kort als je via de Beaufortweg Leusden in fietste zag je in robuuste neonletters het woord Heilbron. Ik werd daar blij van. Heilbron (het woord heeft iets christelijks) bekent bron van geluk (of redding). En zo ervaar ik ons dorp ook. We wonen er nu bijna vijf jaar met veel plezier. Het leven is er minder haastig dan in onze vorige woonplaats Amersfoort, maar toch zijn de genoegens van de stad altijd dichtbij.

TONEELSTUK

Heilbron deed me ook altijd denken aan een toneelstuk dat ik misschien wel vier of vijf keer heb gezien. Het stuk heette Kätchen van Heilbronn en het speelde eind jaren tachtig in het openluchttheater in het Amsterdamse Bos. Een vriend nam een vriendin en mij mee en dat was zo leuk dat ik nog een heleboel keer ben gegaan. Er zat een prachtig liedje in, dat ik nog wel eens zing:

Het kwaad, 

de duisternis van ’t hart

daar waar het broeit,

onzichtbaar 

voor het wereldlijk gerecht.

Maar het Leusdense bedrijf heet tegenwoordig Alpina. Dat is even wennen. 

Eigenlijk wil ik zelf ook anders heten, want mijn naam heeft veel te veel lelijke e’s. Noem me voortaan maar Lauwrens Heilbron, 

Reageren? E-mail: Peter Sneep, pjsneep@gmail.com

(Deze column verscheen eerder op papier in de Leusder Krant in de editie van 12 juli.)