'De eerste keer dat ik boven kwam, wat het er netjes. Maar hoe vaker ik er kom, hoe meer troep er ligt.'
'De eerste keer dat ik boven kwam, wat het er netjes. Maar hoe vaker ik er kom, hoe meer troep er ligt.' (Archieffoto ter illustratie).

Column Peter Sneep: ‘Ik zou zeggen laat dat niemandslandje aan z’n lot over, want er waren al mooie bomen en struiken op gegroeid’

21 september 2023 om 11:01 Column Columns Peter Sneep

Zuur stukje

Het was een niemandslandje, die kleine verhoging in het landschap naast de stuw bij het begin van de Asschatterkeerkade. Een onbestemd stukje begroeiing, een soort terp. Lange tijd gebeurde daar niets en dat was prima.

Ik liep er vaak langs. Er groeide van alles en dat alles werd steeds hoger en groener. Extra leuk: je kon ook onderaan lopen vlak langs het kanaal. Daar was een klein paadje dat vaak onbegaanbaar was. Dat kwam omdat het vaak te modderig was of helemaal overgroeid met brandnetels. Het leek erop dat iedereen het driehoekige stukje bij Jeu de Boulesclub De Hakhorst was vergeten. Maar dat was niet zo.

Het was de bedoeling dat er huizen zouden komen. Stel je voor dat je daar een woonplek had kunnen bemachtigen. Wat een uitzicht heb je daar over het kanaal en de brug van de Asschatterweg. Maar de huizen zijn er niet gekomen. Ooit was die driehoek, en ik vermoed ook een deel van de weg en het terrein van de Jeu de Boulesclub en het parkeerterrein, een vuilnisbelt. In de grond zitten giftige stoffen. Wil je daar huizen bouwen, dan moet die grond eerst worden schoongemaakt. Maar de grondschoonmaakkosten waren te hoog, dus komen de huizen er niet.

Er verscheen dus een graafmachine en die ging dat iets doen. Hij sloopte het biotoopje en haalde zelfs de stuiken weg

Ik zou dan zeggen: laat dat niemandslandje gewoon aan z’n lot over. Want er waren al mooie bomen en struiken op gegroeid en daarmee was het een leuk biotoopje geworden. Maar bij planologen werkt dat niet zo. Die willen iets. Er verscheen dus een graafmachine en die ging dat iets doen. Hij sloopte het biotoopje en haalde zelfs de stuiken weg langs het terrein van de ballenclub. Daarna werd het terreintje flink opgehoogd. En tegelijkertijd werd er aan de kant van het kanaal een betonnen tribune aangelegd. Vanaf die enorme trap heb je een mooi uitzicht over het vallende water van de stuw. En bij het geraas van het water kun je heerlijk mijmeren.

Het stukje land is flink opgehoogd. Er zijn zigzaggende paden op aangelegd. Je kunt niet rechtsreeks naar boven. Onderweg zie je de leden van De Hakhorst hun geliefde spel doen. Op de top is er een plateau geplaveid en zijn daarop banken neergezet. Van een afstand lijkt het alsof die banken enorme schommels zijn, maar dat is helaas niet zo. Ze hangen wel aan hoge staketsels, maar de zitvlakken zitten vast aan de grond. Teleurstelling 1.

Schrik niet als je op zo’n bank gaat zitten. Het zitcomfort is ver te zoeken. De banken zijn te recht, dus als je achterover leunt, snijdt de harde bovenrand van de bank in het midden van je rug. Teleurstelling 2.

De eerste keer dat ik boven kwam, wat het er netjes. Maar hoe vaker ik er kom, hoe meer troep er ligt. Lege blikjes en drinkpakjes, peuken, snoepverpakkingen. Een prullenbak is er niet, want daar doen we niet meer aan in Leusden. Teleurstelling 3.

Maar het uitzicht is prachtig.

Peter Sneep, pjsneep@gmail.com

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie