'Hoewel het van mij best een straaltje en graadje minder mag, kan ik enorm genieten van andere genieters.'
'Hoewel het van mij best een straaltje en graadje minder mag, kan ik enorm genieten van andere genieters.' Daria Shevtsova via Pexels

Column Marco Bosmans: ‘Met een paar latten en een beetje buurtparticipatie komen we letterlijk nader tot elkaar’

28 juni 2023 om 11:28 Column Knipoogje

Knipoogje: Bankjeszaken

Het duurde even, maar met maar liefst zestien zomerse dagen in juni mogen de hittebestendige zonaanbidders niet klagen. Hoewel het van mij best een straaltje en graadje minder mag, kan ik enorm genieten van andere genieters.

Zo was ik voor wat lekkers de afgelopen weken al even op het strand van IJmuiden en Schoorl, waar menig badgast van zomerse lusten (en lasten) genoot. Ach ja, het verschil tussen branding en verbranding is maar klein. In eigen dorp zag ik de verkoeling vooral in de zwembaden en het kanaal, maar ook in onze winkelcentra met allerhande ijsco’s. De meesten met één bolletje, maar ik zag er ook met drie! Vraag ik me toch af: is zo’n hoorn des overvloeds pure gretigheid of het lot van de besluiteloze, die oog in oog met het smakenpalet geen keuze kan maken? ‘Vooruit, doe er dan ook maar stracciatella bij.’ 

Ik heb geen statistieken, maar volgens mij valt een kwart van de verkochte ijsbolletjes te pletter op straat

Hoe dan ook, ik kan er als ramptoerist met plezier naar kijken. Dat wat Italianen – de ultieme ijsheiligen – zo elegant weten weg te werken, is voor veel Nederlanders een expeditie. Wordt het likken, happen of lepelen? En hoe schuin kan je het ijsje houden wanneer je de druipers van je koek wilt likken? Ik heb geen statistieken, maar volgens mij valt een kwart van de verkochte ijsbolletjes te pletter op straat, weet de helft van de likkers, happers en lepelaars zijn ijsje volledig naar binnen te werken en wordt 16 procent van het likgoed op de toet uitgesmeerd. En op het shirt. En op de broek. 

Heerlijk, zo’n bankje met dit prachtige uitzicht. Daar zouden we er meer van moeten hebben. Dat schrijf ik niet voor niets, want aan het begin van de zomer is ook bij ons in de straat een zitmeubel geplaatst, met uitzicht op het klimrek en de schommels. Een cadeautje van de aannemer die onze wijk verduurzaamde en op voorstel van buurvrouw Bep. Het cadeau valt letterlijk in goede aarde, want de bank is sinds dag één een succes. Jong en oud vinden er een plek om even tot zichzelf te komen. Of belangrijker nog: tot elkaar! Die vier latten op twee betonnen voeten blijken namelijk als een magneet te werken op de buurt. Er wordt weer ontmoet. 

Twee jaar geleden hielden CDA en ChristenUnie een lokaal pleidooi voor meer bankjes in de openbare ruimte. Ze kregen de handen op elkaar, maar naar het resultaat is het slechts gissen. Is de uitvoering gestuit op een krappe kas, zorgde corona voor andere prioriteiten of heb ik niet goed geteld? Ik zou het onderwerp graag opnieuw op de agenda zetten, want met een paar latten en een beetje buurtparticipatie komen we letterlijk nader tot elkaar. En misschien kunnen we ook bankzaken doen met ING, ABN AMRO en Rabobank, want zij hebben ons na hun vertrek uit Leusden toch een beetje, ahum… laten zitten. 

En misschien kan Jacco’s dan wekelijks een ijsrondje maken langs alle bankjes, want we hebben nog een lange zomer te gaan.

Marco Bosmans, bosmans@xmsnet.nl

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie