Marco Bosmans: 'Het moet indertijd (en nog altijd) een soort Jozefverschijning zijn geweest voor handelsreizigers en vreemde kostgangers: die majestueuze kerk in dat kleine dorpje boven de Hollandse rivieren.'
Marco Bosmans: 'Het moet indertijd (en nog altijd) een soort Jozefverschijning zijn geweest voor handelsreizigers en vreemde kostgangers: die majestueuze kerk in dat kleine dorpje boven de Hollandse rivieren.' Simone de Vette

Column Marco Bosmans: ‘Dertig jaar na dato keert de natuur zich steeds meer tegen de mens, zo lijkt het’

2 augustus 2023 om 11:26 Column Knipoogje

Knipoogje: Pleisteren

Werd de Méditerranée eens zo droomlustig bezongen door Toon Hermans -‘met je zonnebaden en je promenade’- deze zomer toont ze zich van haar andere kant. Vuur en ijs hebben menig vakantieganger naar huis gejaagd. Het is een grillige zomer, waarbij het jaren 90-onheil van vakantieman Bom over chagrijnige touringcarchauffeurs en dure kameeltochten in het gedateerde niet verdwijnt. 

Dertig jaar na dato keert de natuur zich steeds meer tegen de mens, zo lijkt het. Vliegen is in de ban geraakt en wie het toch doet, vindt bosbranden, hitterecords en hagelballen op zijn pad. Zalig zijn de armen van geest die geluk vinden in nabijheid. De thuisblijver, zogezegd. Onder wie uw eigen stukjesschrijver. Er is immers een krant te maken en een dorp te bewaken.

Zo kon het gebeuren dat ik, herfstweder dienende, in plaats van de Route du Soleil de handelsroute van de Hessen volgde en het wandelpad mij van oost naar west door Achterveld leidde

Zo kon het gebeuren dat ik, herfstweder dienende, in plaats van de Route du Soleil de handelsroute van de Hessen volgde en het wandelpad mij van oost naar west door Achterveld leidde. Het moet indertijd (en nog altijd) een soort Jozefverschijning zijn geweest voor handelsreizigers en vreemde kostgangers: die majestueuze kerk in dat kleine dorpje boven de Hollandse rivieren. Laten we welzijn, dit soort Godshuizen van het kaliber Franse abdij doet niet onder voor welke mediterrane kathedraal dan ook. Bovendien heb je Sint-Jozef altijd helemaal voor jezelf, want van drommen kerkenkijkers is in Achterveld zelden sprake. De stompe toren, de vensters in spitsbogen, de karakteristieke kloostermoppen; ze zijn het aanschouwen meer dan waard. 

Juist nu, want er valt iets te vieren! Exact negentig zomers geleden werd de oplevering van het neo-romaans bouwwerk met een consecratie gevierd. In elf maanden tijd (!) waren bouwvakkers erin geslaagd hun monniksstenen te stapelen tot het meesterwerk van architect Hendrik Willem Valk -de Heere hebben zijn ziel.

Brood en wijn zouden een gepast saluut vormen in dit jubeljaar, maar wandelmaat Geert en ik verkiezen een wit biertje op het terras bij de naaste buur, hotel-restaurant De Roskam. Santé, Jozef van Nazareth. Het is een gek idee, maar dit was lang voor de abdijbouw een van de vele pleisterplaatsen langs de Hessenweg. Een uitspanning pur sang, waar de trekkende handelaar en zijn paard kost en rust vonden. Een zak hooi voor beiden. 

Nu biedt De Roskam modern hotelcomfort, zo begrijpen we van de vriendelijke gastvrouw, die tussen neus en lippen ook verklapt dat ze behalve werkt ook huist naast het katholieke ‘paleis’. Welk een zaligheid. En voort gaat onze Hessentocht, langs prullaria, kapsalon en bloemisterij. Musschendorp voorbij doemt op nummer 72 opnieuw een rustoord op: firma Van Ravenhorst. Over slaapcomfort gesproken -en dat al meer dan tachtig jaar. 

Sterkte op dat luchtbed in de Franse tent, doe mij dat overtrek met lavendelprint maar. Zo blauw, zo blauw…

Marco Bosmans, bosmans@xmsnet.nl.

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie