Zinspirerend

Uw (en mijn) lokale krant mag dan vooral Leusdense zaken beschrijven, de redactie heeft ook oog voor de wereldse problematiek. Of het nou om vrouwenprotesten in Iran of explosies in Oekraïne gaat. Ver van mijn bed, dat was vroeger. Nu liggen we er wakker van.

We mogen onze ogen hiervoor niet sluiten, want zestig vierkante kilometer is misschien klein op het globale totaal van 510.000.000 vierkante kilometer, Leusden is net zo goed een wereldspeler. Zo delen wij lucht en water met inwoners van Masuleh (Iran) en Abrikosovka (Oekraïne). Niet zelden hebben wereldse zaken bovendien effect op onze lokale samenleving. Neem die oorlog van Poetin, op zo’n 2000 kilometer afstand. Het ‘kleine’ Leusden maakte een groot gebaar door tientallen vluchtelingen op te vangen, simpelweg onze morele plicht als wereldburger.

En wat te denken van het stikstofrapport van Johan Remkes? Dat kunnen we afdoen als Haagse sores, maar het raakt ook ónze boeren. Dat prachtig groene ommeland, waar al die koetjes grazen, is onderdeel van de Gelderse Vallei en ligt daarmee letterlijk in de gevarenzone. Heel vanzelfsprekend dus dat deze krant de Leusder vinger aan de Haagse pols houdt.

Dat rapport van Remkes lijkt trouwens vooral te draaien om genoegdoening. Iets van: het kabinet heeft het niet goed gedaan, ze moeten beter luisteren naar de boeren. Althans, dat is hoe ik het lees als burger. Ik hoop dan ook dat de verantwoordelijken hun lesje hebben geleerd en zich nu focussen op de werkelijke problematiek. Al dat ge-blabla door beterweters over randzaken kost tijd, namelijk. En tijd kost… toekomst.

Duurzaamheid is eveneens zo’n containerbegrip geworden en ook daar speelt macro versus micro. Immers, wie de wereld beter wil maken, begint bij zichzelf, om het bekende cliché weer eens op tafel te gooien. Net als de Leusder Krant vorige week met een groene bijlage, probeert de gemeente steentjes bij te dragen.
Zo hebben we niet alleen een prachtige milieustraat en een aardgasvrije proeftuin (476 Eurowoningen), er wordt hier steeds meer gewandeld en gefietst. Ik zou hier ook graag iets schrijven over windmolens en zonnevelden, maar dat ligt onder het huidige bewind iets te gevoelig.

Energie kreeg ik wel van een Duurzaamheid Inspiratiedag bij AFAS. En ik niet alleen, want ik zag meer dorpelingen in de zaal. Leerzaam, dit soort initiatieven! En lekker bovendien, want ik had niet eerder geproefd van oesterzwammen, gekweekt op koffiedik. Het samenzijn nodigde mij uit om niet alleen duurzaam te denken, maar ook wat vaker te doen. Of zoals de organisator het zei: ‘Met liefde samen werken aan een betere wereld’.
Zelfs dit grote softwarebedrijf begint wat dat betreft bij zichzelf, onder meer door in december 90 procent minder kerstverlichting te ontsteken. Een kaarsje dan maar, voor de lieve wereldvrede?

Marco Bosmans, bosmans@xmsnet.nl